§30.1Ὤιαι τῶ χαλεπῶ καἰνομόρω τῶδε νοσήματος·
啊，这折磨人而又命途多舛的疾病啊！
§30.2τετορταῖος ἔχει, παιδὸς ἔρως, μῆνά με δεύτερον,
对少年的爱，如同隔三差五发作的疟疾，已纠缠了我第二个月。
§30.3μᾶκος μὲν μετρίω γʼ, ἀλλʼ ὁπόσον τῶ πέδα περρέχε §30.4τᾶς γᾶς τοῦτο χάρις· ταῖς δὲ παραύαις γλυκὺ μειδίαι.
他的个头虽说中等，但他所踏过的所有土地都充满了迷人的优雅；他的双颊带着甜美的微笑。
§30.5καὶ νῦν μὲν τὸ κακὸν ταῖς μὲν ἔχει, ταῖσι δέ μʼ οὐκέτι, §30.6τάχα δʼ οὐδʼ ὅσον ὕπνω’πιτύχην ἔσσετʼ ἐρωία·
如今，这病痛时而纠缠着我，时而又放过了我，但不久之后，恐怕连获得片刻安眠的喘息机会都不会再有了。
§30.7ἐχθὲς γὰρ παριὼν ἔδρακε λέπτʼ ἄμμε διʼ ὀφρύγων §30.8αἰδεσθεὶς ποτίδην ἀντίος, ἠρεύθετο δὲ χρόα.
因为昨天，当他走过时，他从眉间偷偷地向我瞥了一眼，他害羞得不敢正视我，脸上泛起了红晕。
§30.9ἔμεθεν δὲ πλέον τᾶς κραδίας ὥʼ ρος ἐδράξατο, §30.10εἰς οἶκον δʼ ἀπέβαν ἕλκος ἔχων καὶ τὸ κέαρ δακών.
于是，爱神更加紧紧地攫住了我的心，我带着伤口回到了家，暗自咬紧牙关，痛心不已。
于是我唤来自己的灵魂，与它进行了长久的谈话： “你究竟为什么要做这些事？
ἀλοσύνας τί ἔσχατον ἔσσεται;
这愚蠢的行径最终会有什么结局？
§30.13λεύκας οὐκετʼ ἴσησθʼ ὅττι φορῇς ἐν κροτάφοις τρίχας;
难道你不知道自己的两鬓已经斑白了吗？
§30.14ὧρά τοι φρονέειν μὴ οὔτι νέος τὰν ἰδέαν πέλῃ.
既然你的容貌绝非年轻，现在正是该理智思考的时候了。
§30.15πάντʼ ἔρδης ἅπερ οἱ τῶν ἐτέων ἄρτι γεγευμένοι.
你的所作所为，全都像那些刚踏入青春年华的年轻小伙子一样。
§30.16καὶ μὰν ἄλλο δε λάθει· τόδʼ ἄρʼ ἦς λώιον, ἔμμεναι §30.17ξέννον τῶν χαλεπῶν παιδὸς ἐράννω παράπαν πόθων
而且有一件事你竟然忘了：彻底远离对那可爱少年的痛苦渴望，对自己而言才是更好的选择。
§30.18τῷ μὲν γὰρ βίος ἕρπει προγόνοις ἶσʼ ἐλάφω θοᾶς, §30.19χαλάσει δʼ ἑτέρᾳ ποντοπόρην αὔριον ἄρμενα.
因为对那少年来说，生命如同疾驰的小鹿般飞逝，明天他就会解开风帆，航向另一片海域。
§30.20οὐδʼ αὐτῷ γλυκερᾶς ἄνθεμον ἅβας πεδʼ ὐμαλίκων §30.21μένει· τῷ δʼ ὁ πόθος καὶ τὸν ἔσω μυελὸν ἐσθίει §30.22ὀμμιμνασκομένῳ· πολλὰ δʼ ὄρη νυκτὸς ἐνύπνια, §30.23παύσασθαι δʼ ἐνιαυτὸς χαλεπᾶς οὐκ ἰκανὸς νόσω.
即使对他而言，那甜蜜青春的花朵也不会在同龄人中长存；但对那爱着他的人来说，每当回忆起，渴望便会蚕食他骨髓深处；在夜里，他看见无数梦境，纵有一年的光景，也无法让这折磨人的重病痊愈。
§30.24ταῦτα χἅτερα πολλὰ προτʼ ἐμὸν θυμὸν ἐμεμψάμαν.
” 我用这些话以及其他许多言语责备着自己的灵魂。
§30.25ὁ δὲ τοῦτʼ ἔφατʼ· ὄττις δοκίμοι τὸν δολομάχανον §30.26νικάσειν Ἔρον, οὗτος δοκίμοι τοὶς ὑπὲρ ἄμμεων §30.27εὑρεῖν βραϊδίως ἀστέρας ὁπποσσάκιν ἐννέα.
然而灵魂却对我说：“若有人以为自己能战胜那诡计多端的爱神，那他便以为自己能轻易数清我们头顶上九倍那么多的繁星。
§30.28καὶ νῦν, εἴτʼ ἐθέλω, χρή με μακρὸν σχόντα τὸν ἄμφενα §30.29ἕλκειν τὸν ζυγόν, εἴτʼ οὐκ ἐθέλω· ταῦτα γὰρ ὦγαθὲ
如今，无论我愿意与否，我都必须伸长脖子去拉那沉重的犁轭；因为，我的好友啊，这正是神明的意思。
他曾迷惑了宙斯伟大的心智，甚至迷惑了塞浦路斯女神自己。
ἔμε μάν, φύλλον ἐπάμερον, §30.32σμίκρας δεύμενον αὔρας ὀνέμων ᾇ κε θέλῃ φόρη.
更何况是我这如朝生暮死的树叶，只要微弱的清风吹过，便任由狂风将我吹向任意一个角落。 ”