[ULPIANUS libro octauo decimo ad edictum. ] §9.2.13.prLiber homo suo nomine utilem Aquiliae habet actionem: directam enim non habet, quoniam dominus membrorum suorum nemo uidetur.
[ウルピアヌス『告示注解』第18巻] 自由人は、彼自身の名において、アクウィリウス法に基づく特別訴権を有する。 というのも、彼は直接訴権は有しないからである。 なぜなら、誰も自己の身体の部位の所有者とはみなされないからである。
fugitiui autem nomine dominus habet.
しかし、逃亡奴隷の名目で[その]所有者が[訴えを]有する。
§9.2.13.1Iulianus scribit, si homo liber bona fide mihi seruiat, ipsum lege Aquilia mihi teneri.
ユリアヌスは書いている、もし自由人が善意で私に奉仕しているならば、彼自身がアクウィリウス法に基づいて私に対して責任を負う、と。
§9.2.13.2Si seruus hereditarius occidatur, quaeritur, quis Aquilia agat, cum dominus nullus sit huius serui.
もし相続財産に属する奴隷が殺害されたならば、この奴隷の所有者が誰も存在しない以上、誰がアクウィリウス法によって訴えを提起するのかが問われる。
et ait Celsus legem domino damna salua esse uoluisse: dominus ergo hereditas habebitur.
そしてケルススは、法は所有者に対して損害が填補されることを望んだと言う。 したがって、相続財産が所有者とみなされる。
quare adita hereditate heres poterit experiri.
それゆえ、相続が承認されたとき、相続人は訴えを提起することができる。
§9.2.13.3Si seruus legatus post aditam hereditatem sit occisus, competere legis Aquiliae actionem legatario, si non post mortem serui adgnouit legatum: quod si repudiauit, consequens esse ait Iulianus dicere heredi competere.
もし遺贈された奴隷が相続の承認の後に殺害されたならば、もし受遺者が奴隷の死後に遺贈を承認しなかったのではないならば、受遺者にアクウィリウス法に基づく訴えが帰属するが、しかし、もし受遺者が[遺贈を]拒絶したならば、相続人に[訴えが]帰属すると言うのが一貫している、とユリアヌスは言う。