[IDEM libro singulari de praescriptionibus. ]
[同じ著者(モデスティーヌス)の『消滅時効に関する単巻本』より] 廃嫡された息子が、自分に遺贈された遺言を承認したのか、それとも自分の息子や奴隷に遺贈されたものを獲得したのかは、何の違いもない。
§5.2.12.prNihil interest sibi relictum legatum filius exheredatus adgnouerit an filio seruoue relictum consecutus sit: utrubique enim praescriptione submouebitur.
なぜなら、どちらの場合であっても、彼は抗弁によって退けられるからである。
quin etiam si idem institutum seruum priusquam adire hereditatem iuberet manumiserit, ut ille suo arbitrio adeat hereditatem, idque fraudulento consilio fecerit, submouebitur ab actione.
さらに、もし同じ者が、相続を承認するように命じる前に、相続人に指定された奴隷を解放し、その奴隷が自身の判断で相続を承認するようにし、かつそれを詐欺的な意図をもって行った場合にも、彼は[不孝遺言の]訴えから退けられるであろう。
§5.2.12.1Si a statulibero exheredatus pecuniam petere coeperit, uideri adgnouisse parentis iudicium.
廃嫡された者が条件付自由奴隷から金銭を請求し始めたなら、親の決定を承認したとみなされる。
§5.2.12.2Si cum filius ademptum legatum instituerit petere, summotus repetat inofficiosi querellam, praescriptione remouendus non est: quamuis enim agendo testamentum comprobauerit, tamen est aliquid, quod testatoris uitio reputetur, ut merito repellendus non sit.
もし、撤回された遺贈を請求しようとして退けられた息子が、改めて不孝遺言の訴えを提起する場合、抗弁によって排除されるべきではない。 なぜなら、訴訟を起こしたことによって彼は遺言を承認したとはいえ、遺言者の過失に帰せられるべき点があり、したがって彼が正当に排除されるべきではないからである。
§5.2.12.3Filius testatoris, qui cum Titio eiusdem pecuniae reus fuerat, liberatione Titio legata per acceptilationem Titii liberatus ab actione inofficiosi non summouebitur.
ティティウスとともに同一の金銭の債務者であった遺言者の息子が、ティティウスに対する債務免除が遺贈され、ティティウスの債務消滅契約によって免除された場合、不孝遺言の訴えから退けられない。