§45.4.1per eosdem dies et M. Marcellus, ex provincia Hispania decedens Marcolica nobili urbe capta, decem pondo auri et argenti ad summam sestertii deciens in aerarium rettulit.
同じ日々の間に、M・マルケッルスもまた、ヒスパニア属州から退去するにあたり、高名な都市マルコリカを攻略したのち、金十ポンドと、総額百万セステルティウスに達する銀を国庫に納めた。
§45.4.2Paulus Aemilius consul cum castra, ut supra dictum est, ad Siras terrae Odomanticae haberet, litterae ab rege Perseo per ignobiles tres legatos ei allatae sunt.
執政官パウルス・アエミリウスが、上記の通り、オドマンティカ地方のシラエに陣を張っていたとき、ペルセウス王からの書簡が、身分の低い三人の使節を通じて彼に届けられた。
quos cum flentes ac sordidatos cerneret, et ipse inlacrimasse dicitur sorti humanae,
彼らが泣き、汚れた身なりをしているのを目にしたとき、彼自身も人間の境遇に涙を流したと言われている。
§45.4.3quod, qui paulo ante non contentus regno Macedoniae Dardanos Illyriosque oppugnasset, Bastarnarum accivisset auxilia, is tum amisso exercitu, extorris regno, in parvam insulam conpulsus, supplex, fani religione, non viribus suis tutus esset.
なぜなら、少し前にはマケドニアの王土に満足せず、ダルダニア人やイリュリア人を攻撃し、バスタルナエ人の援軍を招き寄せていた彼が、今や軍を失い、王土を追われ、小さな島に追い詰められて、哀願者として、自身の力ではなく神殿の神聖さによって保護されているからである。
§45.4.4sed postquam regem Persea consuli Paulo salutem legit, miserationem omnem stultitia ignorantis fortunam suam exemit.
しかし、「ペルセウス王より執政官パウルスへ、挨拶を送る」という書面を彼が読んだとき、己の境遇を弁えていない者の愚かさが、あらゆる同情を取り去ってしまった。
§45.4.5itaque, quamquam in reliqua parte litterarum minime regiae preces erant, tamen sine responso ac sine litteris ea legatio dimissa est.
それゆえ、書簡の残りの部分においては、到底王にふさわしくない懇願がなされていたのだが、それでも返答も返書もなしに、その使節団は追い返された。
§45.4.6sensit Perseus, cuius nominis obliviscendum victo esset;
ペルセウスは、敗者となった自分がどの名を忘れるべきであるかを悟った。
itaque alterae litterae cum privati nominis titulo missae et petiere et impetravere, ut aliqui ad eum mitterentur, cum quibus loqui de statu et condicione suae fortunae posset.
それゆえ、私人の名の肩書を伴って送られた二度目の書簡は、彼が自身の境遇の状態と条件について話し合うことができる者を何人か彼の元へ派遣することを求め、そして認められた。
§45.4.7missi sunt tres legati, P. Lentulus, A. Postumius Albinus, A. Antonius.
三人の使節、P・レントゥルス、A・ポストゥミウス・アルビヌス、A・アントニウスが派遣された。
nihil ea legatione perfectum est, Perseo regium nomen omni vi amplectente, Paulo, ut se suaque omnia in fidem et clementiam populi Romani permitteret, tendente.
この使節団によっては何事も達成されなかった。 ペルセウスがあらゆる力で王の称号にしがみつき、パウルスは、彼が自身と自身のすべてのものをローマ民衆の信義と慈悲に委ねるよう主張したからである。