§32.19.1Elatiam obsidenti consuli rei maioris spes adfulsit, Achaeorum gentem ab societate regia in Romanam amicitiam avertendi.
エラティアを包囲している執政官に、アカイア人の部族を王との同盟からローマの友好関係へと転向させるという、より重大な事柄の希望が輝き出た。
§32.19.2Cycliadan, principem factionis ad Philippum trahentium res, expulerant;
彼らは、フィリッポスの側に物事を引き込もうとする者たちの派閥の指導者であるキュクリアダスを追放していた。
Aristaenus, qui Romanis gentem iungi volebat, praetor erat.
ローマ人と部族が結ばれることを望んでいたアリスタイノスが、プラエトルであった。
§32.19.3classis Romana cum Attalo et Rhodiis Cenchreis stabat, parabantque communi omnes consilio Corinthum oppugnare.
ローマの艦隊は、アッタロスおよびロドス人とともにケンクレイアイに停泊しており、全員が共通の計画に基づいてコリントスを攻撃する準備をしていた。
§32.19.4optimum igitur ratus est, priusquam eam rem adgrederentur, legatos ad gentem Achaeorum mitti pollicentis, si ab rege ad Romanos defecissent, Corinthum contributuros in anticum gentis concilium.
それゆえ、その計画に着手する前に、アカイア人の部族のもとへ使節を派遣し、もし彼らが王から離れてローマ人の側に寝返るならば、コリントスをその部族の古代の評議会に編入するであろうと約束することが最善であると考えた。
§32.19.5auctore consule legati a fratre eius L. Quinctio et Attalo et Rhodiis et Atheniensibus ad Achaeos missi.
執政官の勧告により、彼の兄弟ルキウス・クィンクティウス、およびアッタロス、ロドス人、アテナイ人からアカイア人のもとへ使節たちが派遣された。
§32.19.6Sicyone datum est iis concilium.
シキュオンにおいて彼らに民会が与えられた。
erat autem non admodum simplex habitus inter Achaeos animorum: terrebat Nabis Lacedaemonius, gravis et adsiduus hostis;
しかし、アカイア人の間の精神状態はまったく単純なものではなかった。 重苦しく執拗な敵であるスパルタのナビスが彼らを脅かしていた。
§32.19.7horrebant Romana arma; Macedonum beneficiis et veteribus et recentibus obligati erant;
ローマの武力を恐れており、マケドニア人の古くからの、また最近の恩恵に束縛されてもいた。
regem ipsum suspectum habebant pro eius crudelitate perfidiaque, §32.19.8neque ex iis, quae tum ad tempus faceret, aestimantes graviorem post bellum dominum futurum cernebant.
王自身については、その残虐さと不義のために疑わしく思っていたが、当時彼が時宜に応じておこなっていることから判断して、戦後に彼がより過酷な支配者になるであろうことを見通さなかったわけではない。
§32.19.9neque solum, quid in senatu quisque civitatis suae aut in communibus conciliis gentis pro sententia dicerent, §32.19.10ignorabant, sed ne ipsis quidem secum cogitantibus, quid vellent aut quid optarent, satis constabat.
また、各人が自分のポリスの評議会や、部族の共通の民会において、意見として何を語るべきかを知らないばかりでなく、自分たち自身が心の中で考えていても、何を望み何を願うべきか十分に明らかではなかった。
ad homines ita incertos introductis legatis potestas dicendi facta est.
このように不確かな人々に対して、使節たちが招き入れられて発言の機会が与えられた。
§32.19.11Romanus primum legatus L. Calpurnius, deinde Attali regis legati, post eos Rhodii disseruerunt;
最初にローマの使節ルキウス・カルプルニウスが、次にアッタロス王の使節たちが、その後にロドス人が論じた。
§32.19.12Philippi deinde legatis potestas dicendi facta est; postremi Athenienses, ut refellerent Macedonum dicta, auditi sunt.
次にフィリッポスの使節たちに発言の機会が与えられ、最後にアテナイ人がマケドニア人の言辞を論破するために聴取された。
ii fere atrocissime in regem, quia nulli nec plura nec tam acerba passi erant, invecti sunt.
彼らは、他の誰もそれほど多く、またそれほどひどい苦痛を被っていなかったため、王に対して極めて激しく非難を浴びせた。
§32.19.13et illa quidem contio sub occasum solis tot legatorum perpetuis orationibus die absumpto dimissa est.
そして、その集会は、非常に多くの使節たちの長々とした演説によって一日が費やされ、日没近くに解散された。