§12.2.1Ὁ θεὸς πάντα τὰ ἡγεμονικὰ γυμνὰ τῶν ὑλικῶν ἀγγείων καὶ φλοιῶν καὶ καθαρμάτων ὁρᾷ· μόνῳ γὰρ τῷ ἑαυτοῦ νοερῷ μόνων ἅπτεται τῶν ἐξ ἑαυτοῦ εἰς ταῦτα ἐρρυηκότων καὶ ἀπωχετευμένων. ἐὰν δὲ καὶ σὺ τοῦτο ἐθίσῃς ποιεῖν, τὸν πολὺν περισπασμὸν σεαυτοῦ περιαιρήσεις· ὁ γὰρ μὴ τὰ περικείμενα κρεᾴδια ὁρῶν, ἦ πού γε ἐσθῆτα καὶ οἰκίαν καὶ δόξαν καὶ τὴν τοιαύτην περιβολὴν καὶ σκηνὴν θεώμενος, ἀσχολήσεται.
神はすべての支配的理性を、物質的な容器や皮殻や不純物を取り除いた、裸の状態で見ておられる。なぜなら、神は自らの知的な部分のみによって、自らからそれらの中へと流れ込み、導かれたもののみに触れるからである。もし君もこれを行う習慣を身につけるなら、自分から多くの心の散漫を取り除くことになるだろう。なぜなら、自分を取り巻く肉体を見ない者が、衣服や家や名声、あるいはそのような外面の覆いや舞台装置を眺めて心を奪われることなど、どうしてあり得ようか。