§5.1Μνήσθητι, Κύριε, ὅ τι ἐγενήθη ἡμῖν,
ἐπίκκβλεψον καὶ ἴδε τὸν ὀνειδισμὸν ἡμῶν.
主よ、私たちに降りかかったことを心に留めてください。 顧みて、私たちの恥辱をご覧ください。
§5.2κληρονομία ἡμῶν μετεστράφη ἀλλοτρίοις,
οἱ οἶκοι ἡμῶν ξένοις.
私たちの受け継いだ地は他国人に、私たちの家は外国人に渡ってしまいました。
§5.3ὀρφανοὶ ἐγενήθημεν, οὐχ ὑπάρχει πατήρ,
μητέρες ἡμῶν ὡς αἱ χῆραι.
私たちは父のない孤児となり、私たちの母は未亡人のようになりました。
§5.4ἐξ ἡμερῶν ἡμῶν ξύλα ἡμῶν ἐν ἀλλάγματι ἦλθεν·
私たちの日のうちから、私たちの薪は代価を伴ってやって来ました。
§5.5ἐπὶ τὸν τράχηλον ἡμῶν ἐδιώχθημεν· ἐκοπιάσαμεν, οὐκ ἀνεπαύθημεν.
私たちは首に追撃を受け、疲れ果てても、憩いを与えられません。
§5.6Aἶγυπτος ἔδωκεν χείρα. Ἀσσοὺρ εἰς πλησμονὴν αὐτῶν.
エジプトが手を差し伸べ、アッシリアは、彼らを飽き足らせるために手を差し伸べました。
§5.7οἱ πατέρες ἡμῶν ἥμαρτον, οὐχ ὑπάρχουσιν,
ἡμεῖς τὰ ἀνομήματα αὐτῶν ὑπέσχομεν.
私たちの先祖は罪を犯して、今は世におりません。 私たちが彼らの不義を背負いました。
§5.8δοῦλοι ἐκυρίευσαν ἡμῶν,
λυτρούμενος οὐκ ἔστιν ἐκ τῆς χειρὸς αὐτῶν.
奴隷たちが私たちを支配し、その手から私たちを救い出してくれる者は誰もいません。
§5.9ἐν ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν εἰσοίσομεν ἄρτον ἡμῶν
ἀπὸ προσώπου όομφαίας τῆς ἐρήμου.
私たちは荒野の剣を避けて、命がけで自分たちのパンを運び入れます。
§5.10τὸ δέρμα ἡμῶν ὡς κλίβανος ἐπελιώθη,
συνεσπάσθησαν ἀπὸ προσώπου καταιγίδων λιμοῦ.
私たちの皮膚は、飢えの熱風のゆえに縮み、かまこのように黒ずんでしまいました。
§5.11γυναῖκας ἐν Σειὼν ἐταπείνωσαν,
παρθένους ἐν πόλεσιν Ἰούδα.
彼らはシオンで女たちを辱め、ユダの町々で乙女たちを辱めました。
§5.12ἄρχοντες ἐν χερσὶν αὐτῶν ἐκρεμάσθησαν,
πρεσβύτεροι οὐκ ἐδοξάσθησαν.
指導者たちは彼らの手によって吊るされ、長老たちは敬われませんでした。
§5.13ἐκλεκτοὶ κλαυθμὸν ἀνέλαβον,
καὶ νεανίσκοι ἐν ξύλῳ ἠσθένησαν.
選ばれた者たちは嘆き悲しみ、若い者たちは重い木材の下によろめきました。
§5.14καὶ πρεσβῦται ἀπὸ πύλης κατέπαυσαν,
ἐκλεκτοὶ ἐκ ψαλμῶν αὐτῶν κατέπαυσαν,
長老たちは門から立ち去り、選ばれた者たちはその竪琴の歌から遠ざかりました。
§5.15κατέλυσεν χαρὰ καρδίας ἡμῶν,
ἐστράφη εἰς πένθος ὁ χορὸς ἡμῶν,
私たちの心の喜びは消え去り、私たちの踊りは喪に変わりました。
§5.16ἔπεσεν ὁ στέφανος ἡμῶν τῆς κεφαλῆς.
私たちの頭から冠が落ちました。
οὐαὶ δὴ ἡμῖν, ὅτι ἡμάρτομεν.
ああ、私たちに災いあれ。 私たちは罪を犯したのですから。
§5.17περὶ τούτου ἐγενήθη ὀδύνη ὀδυνηρὰ ἡ καρδία ἡμῶν. περὶ τούτου ἐσκότασαν οἱ ὀφθαλμοὶ ἡμῶν.
このことのために、私たちの心は深く痛み、このことのために、私たちの目は暗くなりました。
§5.18ἐπ᾿ ὄρος Σειών, ὅτι ἠφανίσθη,
ἀλώπεκες διῆλθον ἐν αὐτῇ.
シオンの山が荒れ果てたので、狐たちがその中を走り回っています。
§5.19σὺ δέ, Κύριε, εἰς τὸν αἰῶνα κατοικήσεις,
ὁ θρόνος σου εἰς γενεὰν καὶ γενεάν.
しかし主よ、あなたは永遠に御座に着かれ、あなたの王座は代々に及びます。
§5.20ζνα τί εἰς νῖκος ἐπιλήσῃ ἡμῶν; καταλείψεις ἡμᾶς εἰς μακρότητα ἡμερῶν;
なぜ、あなたは私たちを永遠に忘れ、長い年月にわたって見捨てられるのですか。
§5.21ἐπίστρεψον ἡμᾶς, Κύριε, πρὸς σέ, καὶ ἐπιστραφησόμεθα·
主よ、私たちをあなたのもとへと立ち返らせてください。 そうすれば私たちは立ち返ります。
καὶ ἀνακαίνισον ἡμέρας ἡμῶν καθὼς ἔμπροσθεν.
私たちの昔の日々のように、新しくしてください。
§5.22ὅτι ἀπωθούμενος ἀπώσω ἡμᾶς,
ὐργίσθης ἐφʼ ἡμᾶς ἕως σφόδρα.
それとも、あなたは完全に私たちを拒絶し、私たちに対して激しく怒り続けておられるのですか。