§2.19ὅτι οὐκ ἐπὶ τὰ δικαιώματα τῶν πατέρων ἡμῶν καὶ τῶν βασιλέων ἡμῶν ἡμεῖς καταβάλλομεν τὸν ἔλεον κατὰ πρόσωπόν σου, Κύριε ὁ θεὸς ἡμῶν,
なぜなら、私たちの神なる主よ、私たちは、私たちの先祖や王たちの義の行いに依り頼んで、あなたの御前に慈悲の祈りを捧げているのではないからです。
§2.20ὅτι ἐνῆκας τὸν θυμόν σου καὶ τὴν ὀργήν σου εἰς ἡμᾶς, καθάπερ ἐλάλησας ἐν χειρὶ τῶν παίδων σου τῶν προφητῶν
あなたは、あなたの僕である預言者たちの手を通して語られた通りに、あなたの怒りと憤りを私たちに下されました。
§2.21Οὕτως εἶπεν Κύριος Κλίνατε τὸν ὥμον ὑμῶν καὶ ἐργάσασθε τῷ βασιλεῖ Βαβυλῶνος, καὶ καθίσατε ἐπὶ τὴν γῆν ἣν δέδωκα τοῖς πατράσιν ὑμῶν·
主はこう言われました。 『あなたがたの肩をかがめてバビロンの王に仕えよ。 そして、私があなたがたの先祖に与えた地に住み留まれ。
§2.22καὶ ἐὰν μὴ ἀκούσητε τῆς φωνῆς Κυρίου ἐργάσασθαι τῷ βασιλεῖ Βαβυλῶνος, §2.23ἐκλείψειν ποιήσω ἐκ πόλεων Ἰούδα καὶ ἔξωθεν Ἰερουσαλὴμ φωνὴν εὐφροσύνης καὶ φωνὴν χαρμοσύνης, φωνὴν νυμφίου καὶ φωνὴν νύμφης, καὶ ἔσται πᾶσα ἡ γῆ εἰς ἄβατον ἀπὸ ἐνοικούντων.
もしあなたがたが、バビロンの王に仕えよという主の声に聞き従わないならば、私は、ユダの町々から、またエルサレムの周辺から、喜びの声と楽しみの声、花婿の声と花嫁の声を消え去らせる。 そして、全土は住民のいない荒れ地となるであろう。
§2.24καὶ οὐκ ὴκούσαμεν τῆς φωνῆς σου ἐργάσασθαι τῷ βασιλεῖ Βαβυλῶνος, καὶ ἔστησας τοὺς λόγους σου οὓ ς ἐλάλησας ἐν χερσὶν τῶν παίδων σου τῶν προφητῶν τοῦ ἐξενεχθῆναι τὰ ὀστᾶ βασιλέων ἡμῶν καὶ τὰ ὀστᾶ τῶν πατέρων ἡμῶν ἐκ τοῦ τόπου αὐτῶν.
』しかし私たちは、バビロンの王に仕えよというあなたの声に聞き従いませんでした。 そこであなたは、私たちの王たちの骨と先祖たちの骨が、それらの場所から運び出されるという、あなたの僕である預言者たちの手を通して語られた御言葉を成就されました。
§2.25καὶ ἰδού, ἔστιν ἐξεριμμένα τῷ καύματι τῆς ἡμέρας καὶ τῷ παγετῷ τῆς νυκτός·
そして見よ、それらは昼の暑さと夜の寒さの中に投げ捨てられています。
καὶ ἀπεθάνοσαν ἐν πόνοις πονηροῖς, ἐν λιμῷ καὶ ἐν όομφαίᾳ καὶ ἐν ἀποστολῇ.
また彼らは、激しい苦痛のうちに、飢饉と剣と疫病によって死にました。
§2.26καὶ ἔθηκας τὸν οἶκον οὗ ἐπεκλήθη τὸ ὄνομά σου ἐπʼ αὐτῷ ὡς ἡ ἡμέρα αὕτη, διὰ πονηρίαν οἴκου Ἰσραὴλ καὶ οἴκου Ἰούδα.
また、あなたは、イスラエルの家とユダの家の悪行のゆえに、あなたの御名がその上に唱えられているあの家を、今日あるようにされました。
§2.27Καὶ ἐποίησας εἰς ἡμᾶς, Κύριε ὁ θεὸς ἡμῶν, κατὰ πᾶσαν ἐπιεικίαν σου καὶ κατὰ πάντα οἰκτειρμόν σου τὸν μέγαν,
私たちの神なる主よ、あなたは、あなたのすべての寛容と、あなたのすべての豊かな憐れみに従って、私たちに憐れみを行われました。
§2.28καθὰ ἐλάλησας ἐν χειρὶ παιδός σου Μωυσῆ, ἐν ἡμέρᾳ ἐντειλαμένου σου αὐτῷ γράψαι τὸν νόμον σου ἐναντίον υἱῶν Ἰσραὴλ λέγων
それは、あなたがあなたの僕モーセに、イスラエルの子らの前であなたの律法を書くようにと命じられた日に、彼の手を通して次のように語られた通りです。
§2.29Ἐὰν μὴ ἀκούσητε τῆς φωνῆς μου. εί μὴν ἡ βόμβησις ἡ μεγάλη ἡ πολλὴ αὕτη ἀποστρέψει εἰς μικρὰν ἐν τοῖς ἔθνεσιν οὗ διασπερῶ αὐτοὺς ἐκεῖ.
『もしあなたがたが私の声に聞き従わないならば、確かに、この非常に大きなどよめきは、私が彼らを散らす異邦の民の中で、わずかなものに縮小するであろう。
§2.30ὅτι ἔγνων ὅτι οὐ μὴ ἀκούσωσίν μου, ὅτι λαὸς σκληροτράχηλός ἐστιν·
私は、彼らが私に聞き従わないことを知っている。 彼らはうなじのこわい民だからである。
καὶ ἐπιστρέψουσιν ἐπὶ καρδίαν αὐτῶν ἐν γῇ ἀποικισμοῦ αὐτῶν, §2.31καὶ γνώσονται ὅτι ἐγὼ Κύριος ὁ θεὸς αὐτῶν.
しかし彼らは、その流刑の地で自らの心に立ち返り、私が彼らの神なる主であることを知るであろう。
καὶ δώσω αὐτοῖς καρδίαν καὶ ὥτα ἀκούοντα,
そして私は彼らに心と、聞く耳を与える。
§2.32καὶ αἰνέσουσίν με ἐν γῇ ἀποικισμοῦ αὐτῶν, καὶ μνησθήσονται τοῦ ἀνόματός μου·
彼らはその流刑の地で私を賛美し、私の名を思い起こすであろう。
§2.33καὶ ἀποστρέψουσιν ἀπὸ τοῦ νώτου αὐτῶν τοῦ σκληροῦ καὶ ἀπὸ πονηρῶν πραγμάτων αὐτῶν, ὅτι μνησθήσονται τῆς ὁδοῦ πατέρων αὐτῶν τῶν ἁμαρτόντων ἔναντι Κυρίου.
そして、彼らはその頑なな態度と自らの悪行から立ち帰るであろう。 なぜなら、彼らは主の御前で罪を犯した自分たちの先祖の歩みを思い起こすからである。
§2.34καὶ ἀποστρέψαω αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν ἣν μοσα τοῖς πατράσιν αὐτῶν, τῷ Ἀβραὰμ καὶ τῷ Ἰσαὰκ καὶ τῷ Ἰακώβ, καὶ κυριεύσουσιν αὐτῆς·
そして私は彼らを、私がその先祖アブラハム、イサク、ヤコブに誓った地へと連れ戻し、彼らはそこを支配するであろう。
καὶ πλῆθύνω αὐτούς, καὶ οὐ μὴ σμικρυνθῶσιν·
私は彼らを増やし、彼らが減少することはない。
§2.35καὶ στήσω αὐτοῖς διαθήκην αἰώνιον τοῦ εἶναί με αὐτοῖς εἰς θεόν, καὶ αὐτοὶ ἔσονταί μοι εἰς λαόν·
私は彼らと永遠の契約を結び、私は彼らの神となり、彼らは私の民となる。
καὶ οὐ κινήσω ἔτι τὸν λαόν μου Ἰσραήλ ἀπὸ τῆς γῆς ἧς ἔδωκα αὐτοῖς.
私は、私の民イスラエルを、私が彼らに与えた土地から二度と動かすことはない。 』