§1.197.1δεύτερος δὲ σοφίῃ ὅδε ἄλλος σφι νόμος κατέστηκε·
また、彼らにとって知恵において第二の、次のような別の慣習が確立している。
τοὺς κάμνοντας ἐς τὴν ἀγορὴν ἐκφορέουσι·
彼らは病人を広場へ運び出すのである。
οὐ γὰρ δὴ χρέωνται ἰητροῖσι.
というのも、彼らは医師を用いないからである。
προσιόντες ὦν πρὸς τὸν κάμνοντα συμβουλεύουσι περὶ τῆς νούσου, εἴ τις καὶ αὐτὸς τοιοῦτο ἔπαθε ὁκοῖον ἂν ἔχῃ ὁ κάμνων ἢ ἄλλον εἶδε παθόντα, ταῦτα προσιόντες συμβουλεύουσι καὶ παραινέουσι ἅσσα αὐτὸς ποιήσας ἐξέφυγε ὁμοίην νοῦσον ἢ ἄλλον εἶδε ἐκφυγόντα.
そこで、人びとは病人に近づいてその病気について助言をする。 もし自分自身も、その病人が患っているのと同じような病気にかかったことがあるか、あるいは他の誰かがかかっているのを見たことがあるならば、近づいてこれらを助言し、自分自身が何をして同様の病から免れたか、あるいは他の誰かが免れるのを見たかを勧めるのである。
σιγῇ δὲ παρεξελθεῖν τὸν κάμνοντα οὔ σφι ἔξεστι, πρὶν ἂν ἐπείρηται ἥντινα νοῦσον ἔχει.
そして、病人がどのような病気にかかっているかを尋ねるまでは、黙って彼のそばを通り過ぎることは彼らに許されていない。