← テルトゥリアヌス

処女のヴェールについて

§5

アダムによる命名と性の総称としての婦人

アダムがエバを創造直後に「婦人(mulier)」と呼んだ記述に基づき、この語が結婚前の処女をも含む「女性」という性そのものを指す言葉であることを論じ、預言的な未来の呼称であるとする反論を退ける。

表示 ▾
表示
訳
訳の書体
AI ↗
← 前次 →
§5

​Sed quoniam ita mulieris nomen usurpant, ut non putent competere illud nisi ei soli quae virum passa sit, probari a nobis oportet proprietatem eius vocabuli ad sexum ipsum, non ad gradum sexus pertinere, quo1 communiter etiam virgines censeantur. Cum hoc genus secundi hominis a deo factum est in adiutorium hominis, femina illa, statim mulier est cognominata, adhuc felix, adhuc digna paradiso, adhuc virgo. Vocabitur, inquit, mulier. Habes itaque nomen, non dico iam virgini commune, sed proprium, quod a principio virgo sortita est. Sed ingeniose quidam de futuro volunt dictum, Vocabitur mulier, quasi quae hoc futura esset, cum virginitatem resignasset, quoniam et adiecit, Propterea relinquet homo patrem et matrem, et conglutinabitur mulieri suae, et erunt duo in una carne. Ostendant igitur primo, ubi sit subtilitas ista, si de futuro mulier cognominata est, quod interea vocabulum acceperit.2 Non potest enim sine vocabulo praesentis qualitatis suae fuisse. Ceterum quale est, ut quae in futurum vocaretur nomine designato, in praesenti nihil cognominaretur? Omnibus animalibus Adam nomina imposuit et nemini ex futura condicione, sed ex praesenti institutione, cui condicio quaecunque serviret, hoc appellata quod a primordio voluit. Quid ergo tunc vocabatur? Atquin quotienscumque in scriptura nominatur, mulier appellatur, antequam nupta, et nunquam virgo, cum virgo. Hoc nomen tum unum illi fuit, et quando nihil prophetico modo dictum est. Nam cum scriptura refert fuisse nudos duos, Adam et mulierem eius, nec hoc de futuro sapit,3 quasi mulierem dixerit eius in praesagio uxoris, sed quoniam et innupta illius mulier, ut de substantia ipsius. Hoc, inquit, os ex ossibus meis et caro ex carne mea vocabitur mulier. Hinc ergo tacita conscientia naturae ipsa divinitas animae in usum sermonis eduxit nescientibus hominibus, sicut et alia multa, quae ex scriptura fieri et dici solere alibi poterimus ostendere, uti mulieres nostras dicamus uxores, quamquam et improprie quaedam loquamur. Nam et Graeci, qui magis vocabulo mulieris in uxore utuntur, alia habent propria vocabula uxoris. Sed malo hunc usum ad scripturae testimonium deputare. Ubi enim duo in unam carnem efficiuntur per matrimonii nexum, caro ex carne et os ex ossibus vocatur secundum originem mulier eius ex cuius substantia incipit censeri facta uxor. Ita mulier non natura nomen est uxoris, sed uxor condicione nomen est mulieris. Denique mulier et non uxor dici potest, non mulier autem uxor dici non potest, quia nec esse. Constituto igitur nomine novae feminae, quod est mulier, et explicito quod prius fuit, id est nomine assignato, convertit iam ad propheticam rationem, uti diceret, Propter hanc relinquet homo patrem et matrem. Adeo separatum est nomen a prophetia, quantum et ab ipsa persona, ut non utique de ipsa Eva dixerit, sed in illas feminas futuras, quas in matrice generis feminini nominarit. Alioquin non Adam relicturus erat patrem et matrem, quos non habebat, propter Evam. Ergo non ad Evam pertinet, quia nec ad Adam, quod prophetice dictum est. De maritorum enim condicione praedictum, qui ob mulierem parentes suos erant relicturi, quod in Evam cadere non potuit, quia nec in Adam. Si ita res est, apparet non propter futurum mulierem cognominatam, ad quam futurum non pertinebat. Eo accedit, quod ipse rationem eius nominis edidit. Cum enim dixisset, Vocabitur mulier, Quoniam ex viro suo sumpta est, ait, et ipso adhuc virgine. Sed dicemus et de viri nomine suo loco. Nemo itaque nomen ad prophetiam interpretetur, quod ex alia significatione deductum est, praesertim cum appareat, ubi de futuro nomen acceperit, illic scilicet, ubi Eva cognominatur, personali iam vocabulo, quia naturale praecesserat. Si enim Eva mater viventium est, ecce ex futuro cognominatur, ecce uxor et non virgo praenuntiatur. Hoc erit vocabulum nupturae; ex nupta enim mater. Ita hic quoque ostenditur non de futuro mulierem tunc nominatam, quae postmodum acceptura erat futurae condicionis suae nomen. Responsum satis est ad hanc partem.

しかし、彼らは「婦人」という名を使用するにあたり、男を経験した女性にしかそれが当てはまらないと考えるほどであるから、その語の固有の意味が、性の段階にではなく、性そのものに関わっており、それによって処女たちも一般に婦人とみなされるということを、私たちが証明せねばならない。この第二の人間という類が、人間の助け手として神によって造られたとき、あの女性は、いまだ幸福であり、いまだ楽園にふさわしく、いまだ処女であったにもかかわらず、直ちに「婦人」と名づけられた。「彼女は婦人と呼ばれるであろう」と聖書は言う。したがって、処女にとって(今は)共通のものであるとは言わないまでも、処女が最初から授けられた、彼女に固有の名前を、あなたは手にしているのである。 しかし、ある人々は巧妙にも、「彼女は婦人と呼ばれるであろう」というのは未来について言されたのだ、と主張しようとする。あたかも彼女が処女を捨てたときにそうなるかのように。なぜなら、聖書は「それゆえ、男は父母を離れてその妻と結ばれ、二人は一体となる」とも付け加えているからである、と。それなら、彼らはまず、もし「婦人」と名づけられたのが未来のことであったなら、その間に彼女がどんな名を与えられていたのか、その彼らの巧妙な説がどこにあるのかを示してみるがよい。というのも、彼女が自分の現在の状態を表す名前なしに存在したはずがないからである。そもそも、将来において指定された名前で呼ばれることになる者が、現在においては何も名づけられないなどということが、あってよいだろうか。アダムはすべての動物に名前をつけたが、将来の状況からつけたものは一つもなく、現在の定めからつけたのであり、その現在の定めに将来のいかなる状況も従うのであって、最初の段階から望まれた通りのものとして呼ばれたのである。では、彼女は当時何と呼ばれていたのか。しかし、聖書の中で彼女が名指されるときはいつでも、結婚する前であっても「婦人」と呼ばれており、処女であったときにも「処女」と呼ばれることは決してない。この名前は当時、彼女の唯一の名前であり、預言的な方法で何も語られていなかったときにもそうであった。なぜなら、聖書が「アダムと彼の婦人の二人は裸であった」と伝えるとき、これも未来のことを暗示しているのではなく(あたかも将来の妻を予言して「彼の婦人」と言ったかのように)、未婚の彼女もまた彼の物質から出たものであるがゆえに、彼の婦人なのである。「これこそは私の骨から出た骨、私の肉から出た肉。彼女は婦人と呼ばれるであろう」と彼は言う。したがって、人間たちが知らないうちに、自然の暗黙の意識から、魂の神性そのものがこれを言葉の使用へと導き出したのである。それは、他の多くのことが聖書に由来して行われ、語られるのが常であることを私たちが他所で示しうるのと同様であり、私たちが自分たちの婦人を妻と呼ぶようなものである。もっとも、私たちはある種のことを不正確に話してはいるのだが。というのも、妻に対して「婦人」という語をより多く用いるギリシア人たちも、妻に対する他の固有の語を持っているからである。しかし私は、この慣用を聖書の証言に帰することを好む。というのも、婚姻の結びつきによって二人が一体となるとき、その物質から彼女が妻として造られたとみなされ始めるその人の、起源に応じた「婦人」と、肉からの肉、骨からの骨は呼ばれるからである。このように、「婦人」は本性上「妻」の名前なのではなく、「妻」が状況上「婦人」の名前なのである。要するに、妻ではない婦人と言うことはできるが、婦人ではない妻と言うことはできない。なぜなら妻として存在することさえできないからである。 したがって、新しい女性の名前、すなわち「婦人」が定められ、以前にあったもの、すなわち割り当てられた名前が明確にされた上で、彼は「このために、男は父母を離れるであろう」と言うために、今や預言的な意味合いへと移行する。その名前は、アダム自身やエバの人物像からかけ離れているのと同様に、預言からもかけ離れている。そのため、彼は決してエバ自身について言ったのではなく、女性という類の母体において彼が名指した将来の女性たちに向けて言ったのである。さもなければ、アダムはエバのために、自分にはいなかった父母を離れるはずはなかったからである。したがって、預言的に語られたことはエバには当てはまらない。なぜならアダムにも当てはまらないからである。というのも、それは婦人のために両親を離れることになる夫たちの状況についてあらかじめ語られたことだからであり、それはアダムにも当てはまらなかった以上、エバにも当てはまるはずがなかったのである。もし事態がそうであるなら、未来の状況が当てはまらなかったあのエバが、未来のために「婦人」と名づけられたのではないことは明らかである。これに加えて、彼自身がその名前の理由を示している。というのも、彼は「彼女は婦人と呼ばれるであろう」と言ったとき、「なぜなら、彼女は自分の男から取られたからである」と言ったのだが、その男自身も当時まだ処女の状態であったからである。しかし、「男」の名前については、そのしかるべき場所で語ることにしよう。 したがって、他の意味から導き出された名前を、誰も預言に関連づけて解釈してはならない。特に、彼女が未来に関わる名前をどこで受け取ったかが明らかなときはなおさらである。すなわち、彼女が「エバ」と名づけられたあの箇所においてであり、自然な名前が先にあったために、今や個人に固有の名前が用いられているのである。というのも、もしエバが「命ある者たちの母」であるなら、見よ、彼女は未来に基づいて名づけられているのであり、見よ、彼女が処女ではなく妻となることがあらかじめ告げられているからである。これが、結婚することになる者の名前である。なぜなら、既婚者からこそ母が生まれるからである。このように、後に自分の将来の状況を示す名前を受け取ることになる者が、当時、未来について「婦人」と名づけられたのではないことが、ここでも示されている。この部分に対する回答としては、これで十分である。

構文注3 件
  1. 5quo

    関係代名詞の奪格(中性単数)であり、先行詞は sexum ipsum。ここでは「その性別によって」という手段の奪格として機能している。

  2. 5quod interea vocabulum acceperit

    主節の動詞 ostendant に係り、条件節 si de futuro mulier cognominata est を挟んで配置された、接続法完了能動態(acceperit)を伴う間接疑問節。

  3. 5nec hoc de futuro sapit

    動詞 sapio は通常「味わう」「知恵がある」の意だが、ここでは「〜の匂い(趣・気配)がする」「〜を暗示する」という転義で用いられている。

翻訳:Gemini 3.5 Flash(2026-05-22 公開)・修正履歴(1 件・最終 2026-09-22)
  • 2026-09-22 AI校閲 — 原文 1 件
urn:cts:latinLit:stoa0275.stoa029.humanitext-lat1:5