§6Crede itaque tuis et de commentariis nostris tanto magis crede diuinis, sed de animae iipsius arbitrio perinde crede naturae.
그러므로 너희 자신의 문헌들을 믿고, 우리의 기록이 신성한 것인 만큼 그것들을 더욱 믿으라. 그러나 영혼 자신의 판단에 근거하여 자연 또한 마찬가지로 믿으라.
elige quam ex his fidelius sororem obserues ueritatis.
이들 중에서 어떤 것을 더 충실한 진리의 자매로 존중할지 선택하라.
si tu tuis litteris dubitas, neque deus neque natura mentitur.
만약 네가 너 자신의 문헌을 의심할지라도, 하나님도 자연도 거짓말을 하지 않는다.
ut et naturae et deo credas c/ede animae, ita fiet ut et tibi credas.
자연과 하나님을 모두 믿기 위하여 영혼에게 굴복하라. 그리하면 너는 너 자신도 믿게 될 것이다.
illa certe est quam tanti facis, quantum illa te facit, cuius es totus, quae tibi omnia est, sine qua nec uiuere potes nec mori, propter quam deum neglegis.
그녀야말로 참으로 네가 그녀를 존중하는 만큼 너를 존재하게 만드는 분이며, 네가 온전히 속해 있고, 너에게 모든 것이며, 그녀 없이는 네가 살 수도 죽을 수도 없고, 그녀를 위해 네가 하나님을 소홀히 여기는 바로 그 존재이다.
cum enim times fieri Christianus, eam conueni.
네가 그리스도인이 되기를 두려워할 때 그녀에게 물어보라.
cur alium colens deum nominat? cur, cum maledicendo spiritus denotat, daemonia pronuntiat? cur ad caelum contestatur et ad terterram detestaturstatur? cur alibi seruit, alibi uindicem conuenit? cur de mortuis iudicat? cur uerba habet Christianorum, quos nec auditosditos uisosque uult? cur aut nobis dedit ea uerba, aut accepit a nobis? cur aut docuit aut didicit? suspectam habes conuenientiam prapraedicationis in tanta disconuenientia conuersationis.
왜 그녀는 다른 신을 숭배하면서 '하나님'을 부르는가? 왜 저주함으로써 영들을 지목할 때 '악령들'을 선언하는가? 왜 하늘을 향해 엄숙히 맹세하고 땅을 향해 저주하는가? 왜 어떤 곳에서는 복종하면서 다른 곳에서는 복수자를 불러 구하는가? 왜 죽은 자들에 대해 판결을 내리는가? 왜 그녀는 듣지도 보지도 않으려는 그리스도인들의 말을 가지고 있는가? 왜 그녀는 우리에게 그 말들을 주었거나, 우리로부터 받았는가? 왜 가르쳤거나 배웠는가? 삶의 방식이 그토록 불일치하는 가운데 선언의 일치함을 너는 의심스럽게 생각한다.
uanus es, si huic linguae soli aut Graecae, quae propinquae inter se habentur, reputabis eiusmodi, ut neges naturae uniuersitatem.
만약 네가 이러한 일을 서로 가깝다고 여겨지는 이 언어나 그리스어에만 한정시켜 생각함으로써 자연의 보편성을 부정한다면 너는 어리석은 자이다.
non Latinis nec Argiuis solis anima de caelo cadit.
라틴인들이나 아르고스인들에게만 영혼이 하늘에서 떨어지는 것은 아니다.
omnium gentium unus homo, uarium nomen est, una anima, uaria uox, unus spiritus, uarius sonus, propria cuique genti loquella, sed loquellae materia communis.
모든 민족에게 사람은 하나이나 이름은 다양하고, 영혼은 하나이나 음성은 다양하며, 영은 하나이나 소리는 다양하고, 언어는 각 민족에게 고유하나 언어의 소재는 공통되다.
deus ubique et bonitas dei ubique, daemonium ubique et maledictio daemonii ubique, iudicii diuini inuocatio ubique, mors ubique et conscientia mortis ubique, et testimonium ubique.
하나님은 어디에나 계시고 하나님의 선하심도 어디에나 있으며, 악령은 어디에나 있고 악령의 저주도 어디에나 있고, 신적인 심판의 호소는 어디에나 있으며, 죽음은 어디에나 있고 죽음에 대한 의식도 어디에나 있으며, 증언도 어디에나 있다.
omnis anima suo iure proclamat quae nobis nec mutirere conceditur.
모든 영혼은 우리에게는 속삭이는 것조차 허용되지 않는 것들을 자신의 권리로 공언하고 있다.
merito igitur omnis anima et rea et testisis est, in tantum et rea erroris, in quantum et testis ueritatis, et stabit ante aulas dei die iudicii nihil habens dicere.
그러므로 마땅히 모든 영혼은 피고인이자 증인이며, 진리의 증인인 만큼 오류의 피고인이기도 하다. 그리고 심판의 날에 하나님의 궁정 앞에 서서 아무런 변명도 하지 못할 것이다.
deum praedicabas et non requirebas, daemonia abominabaris et illa adoraadorabas, iudicium dei appellabas nec esse credebas, inferna supplicia praesumebas et non praecauebas, Christianum nomen sapiebas et Christianum nomen persequebarisbaris.
너는 하나님을 전파하면서도 찾지 않았고, 악령들을 혐오하면서도 그것들을 숭배했으며, 하나님의 심판을 부르짖으면서도 그것이 존재함을 믿지 않았고, 지옥의 형벌을 예상하면서도 그것을 예방하지 않았으며, 그리스도인의 이름을 이해하고 있으면서도 그리스도인의 이름을 박해했다.