§1De patientia locuturus, fratres dilectissimi, et utilitates eius et commoda praedicaturus unde potius incipiam, quam quod nunc quoque ad audientiam uestram patientiam uideo esse necessariam, ut nec hoc ipsum quod auditis et discitis sine patientia facere possitis? tunc enim demum sermo et ratio salutaris efficaciter discitur, si patienter quod dicitur audiatur.
사랑하는 형제 여러분, 인내에 대해 말하고 그것의 유용함과 유익함을 선포하려는 지금, 내가 어디서부터 시작하는 것이 마땅하겠습니까? 지금 여러분이 듣는 일에도 인내가 필요하다는 것을 내가 알고 있다는 사실보다 더 나은 시작은 없을 것입니다. 이는 여러분이 듣고 배우는 이 일조차도 인내 없이는 할 수 없도록 하려는 것입니다. 참으로 전해지는 말을 인내심 있게 들을 때에야 비로소 구원의 말씀과 가르침이 효과적으로 습득되기 때문입니다.
nec inuenio, fratres dilectissimi, inter ceteras disciplinae caelestis uias quibus ad consequenda diuinitus praemia spei ac fidei nostrae secta dirigitur quid magis sit uel utilius ad uitam uel maius ad gloriam quam ut qui praeceptis dominicis obsequio timoris ac deuotionis innitimur patientiam maxime tota obseruatione tueamur.
또한 사랑하는 형제 여러분, 하느님께서 베푸시는 상급을 얻기 위해 우리의 소망과 믿음의 길이 인도되는 저 하늘의 가르침의 다른 길들 중에서, 주님의 계명에 경외와 헌신의 순종으로 의지하는 우리가 무엇보다도 온전한 준수로써 인내를 지키는 것 보다 삶에 더 유용하거나 영광에 더 큰 것이 무엇이 있는지 나는 찾을 수 없습니다.
§2Hanc se sectari philosophi quoque profitentur, sed tam illic patientia falsa est quam et falsa sapientia est.
철학자들 또한 자신들이 이 인내를 추구한다고 공언하지만, 그곳에서의 인내는 그들의 지혜가 거짓된 것만큼이나 거짓된 것입니다.
unde enim uel sapiens esse uel patiens possit qui nec sapientiam nec patientiam Dei nouit? quando ipse de his qui sibi sapere in mundo uidentur moneat et dicat: perdam sapientiam sapientium et prudentiam prudentium reprobabo, item beatus apostolus Paulus plenus Spiritu sancto et uocandis formandisque gentibus missus contestetur et instruat dicens: uidete ne qui uos depraedetur per philosophiam et inanem fallaciam secundum traditionem hominum, secundum elementa mundi et non secundum Christum, quia in ipso habitat omnis plenitudo diuinitatis. et alio loco, nemo se, inquit, decipiat.
하느님의 지혜도 인내도 알지 못하는 자가 어떻게 지혜롭거나 인내할 수 있겠습니까? 하느님 친히 세상에서 스스로 지혜롭다고 여기는 자들에 대해 경고하시며 이렇게 말씀하시기 때문입니다. '내가 지혜로운 자들의 지혜를 멸하고 총명한 자들의 총명을 폐하리라.' 마찬가지로, 성령으로 충만하여 이방인들을 부르고 형성하기 위해 파견된 복된 사도 바오로가 증언하고 가르치며 말하기를, '조심하십시오, 어떤 자가 철학과 헛된 속임수로, 인간의 전통에 따르고 세상의 원소에 따르며 그리스도를 따르지 않음으로써 여러분을 노략질하지 못하게 하십시오. 그리스도 안에는 온갖 신성의 충만함이 머물러 있기 때문입니다.' 그리고 다른 곳에서 그는 말하기를, '아무도 자신을 속이지 마십시오.
si qui putat sapientem se esse in uobis, mundo huic stultus fiat ut fiat sapiens.
만일 여러분 중에 누구나 자신이 이 세상에서 지혜롭다고 생각한다면, 지혜롭게 되기 위해 어리석은 자가 되십시오.
sapientia enim huius mundi stultitia est aput Deum.
이 세상의 지혜는 하느님 보시기에 어리석은 것이기 때문입니다.
scriptum est enim: reprehendens sapientes in astutia ipsorum. et iterum: cognouit Deus cogitationes sapientium quia sunt stultae quare si sapientia illic uera non est, esse non potest et uera patientia.
참으로 이렇게 기록되어 있습니다. "하느님께서는 지혜로운 자들을 그들의 교활함 속에서 붙잡으신다." 그리고 다시 이르기를, "하느님께서는 지혜로운 자들의 생각을 아시니, 그것들이 허무할 뿐이다."' 그러므로 그곳에 참된 지혜가 없다면 참된 인내도 존재할 수 없습니다.
nam si patiens ille est qui est humilis et mitis, philosophos autem nec humiles uidemus esse nec mites sed sibi multum placentes et hoc ipso quod sibi placeant Deo displicentes, apparet illic non esse patientiam, ubi sit insolens adfectatae libertatis audacia et exerti ac seminudi pectoris inuerecunda iactantia.
왜냐하면 온유하고 겸손한 사람이 인내하는 사람인데, 우리가 보기에 철학자들은 겸손하지도 온유하지도 않고 오히려 자신에게 크게 만족하며 바로 그 자신에게 만족한다는 사실 때문에 하느님을 불쾌하게 해 드리고 있기 때문입니다. 꾸며낸 자유의 오만한 대담함이 있고, 드러낸 반쯤 벗은 가슴의 부끄러움 없는 자랑이 있는 곳에는 인내가 없음이 분명합니다.
§3Nos autem, fratres dilectissimi, qui philosophi non uerbis sed factis sumus, nec uestitu sapientiam sed ueritate praeferimus, qui uirtutum conscientiam magis quam iactantiam nouimus, qui non loquimur magna sed uiuimus, quasi serui et cultores Dei patientiam quam magisteriis caelestibus discimus obsequiis spiritalibus praebeamus.
그러나 사랑하는 형제 여러분, 말로써가 아니라 행동으로써 철학자이며, 옷차림이 아니라 진리로써 지혜를 드러내며, 덕의 과시보다 양심의 자각을 더 잘 알고, 큰일을 말하는 것이 아니라 그렇게 살아가는 우리들은, 하느님의 종이자 숭배자로서 하늘의 가르침으로 배우는 인내를 영적인 순종으로써 바치도록 합시다.
est enim nobis cum Deo uirtus ista communis.
참으로 이 덕은 우리와 하느님이 공동으로 소유한 것입니다.
inde patientia incipit, inde claritas eius et dignitas caput sumit.
인내는 하느님에게서 시작하며, 그것의 광채와 존엄함도 하느님에게서 우러나옵니다.
origo et magnitudo patientiae Deo auctore procedit.
인내의 기원과 위대함은 하느님을 창시자로 하여 나아갑니다.
diligenda res homini quae Deo cara est: bonum quod amat maiestas diuina commendat.
하느님께 소중한 것은 인간에게도 사랑받아야 마땅합니다. 신성한 위엄은 자신이 사랑하는 선을 권장하십니다.
si dominus nobis et pater Deus est, sectemur patientiam domini pariter et patris, quia et seruos esse oportet obsequentes et filios non decet esse degeneres.
하느님께서 우리의 주님이시자 아버지이시라면, 우리는 주님이시며 동시에 아버지이신 분의 인내를 뒤따릅시다. 종들은 순종해야 마땅하고, 자녀들은 부모를 닮지 않은 불초한 자들이 되어서는 안 되기 때문입니다.