§25Proinde sicut negandum non est etiam hoc esse donum dei, ita intellegendum est alia esse dei dona filiorum illius Hierusalem, quae sursum libera est mater nostra.
따라서 이것 역시 하나님의 선물임을 부인해서는 안 되듯이, 저 위에 있는 자유로운 우리의 어머니이신 예루살렘 자녀들의 하나님의 선물은 또 다른 것임을 이해해야 한다.
Haec sunt enim quodam modo hereditaria, in quibus sumus heredes dei, coheredes autem Christi; alia uero, quae possunt accipere etiam filii concubinarum, quibus iudaei carnales et schismatici uel haeretici conparantur.
왜냐하면 이 선물들은 어떤 의미에서 상속에 속한 것으로, 그 안에서 우리는 하나님의 상속자요 그리스도와의 공동 상속자이기 때문이며, 다른 선물들은 서자들 역시 받을 수 있는 것으로서, 육적인 유대인들과 분열주의자들 혹은 이단들이 이 서자들에 비교되기 때문이다.
quamuis enim scriptum est: eice ancillam et filium eius;
비록 기록되기를 “여종과 그 아들을 내쫓으라.
neque enim heres erit filius ancillae cum filio meo Isaac, et Abrahae dixit deus: in Isaac uocabitur tibi semen, quod sic est apostolus interpretatus, ut diceret: id est non qui filii carnis, hi filii dei, sed filii promissionis deputantur in semine, ut intellegeremus semen Abrahae secundum Isaac propter Christum ad dei filios pertinere, qui sunt corpus Christi et membra, id est ecclesia dei una, uera, germana, catholica, tenens piam fidem, non eam, quae per elationem uel timorem, sed eam, quae per dilectionem operatur: tamen etiam filios concubinarum quando a filio suo Isaac dimisit Abraham, nonnulla eis largitus est munera, ne relinquerentur omni modo inanes, non ut tenerentur heredes.
여종의 아들은 내 아들 이삭과 함께 상속자가 되지 못하리라” 하였고, 하나님께서 아브라함에게 “이삭에게서 태어나는 자라야 네 후손이라 불리리라” 말씀하셨으나 (이를 사도는 “곧 육신의 자녀가 하나님의 자녀가 아니요 오직 약속의 자녀가 후손으로 여겨지느니라” 하고 해석하였으니, 이는 이삭에 따른 아브라함의 후손이 그리스도로 말미암아 하나님의 자녀들에 속함을 우리가 이해하게 하려는 것이요, 그 자녀들은 그리스도의 몸과 지체, 즉 교만이나 두려움에 의해서가 아니라 사랑을 통하여 일하는 경건한 믿음을 보존하는 유일하고 참되며 순전하고 보편된 하나님의 교회이기 때문이다), 그럼에도 불구하고 아브라함은 서자들을 자기 아들 이삭으로부터 떠나보낼 때에 그들에게 얼마간의 선물을 주었으니, 이는 그들이 완전히 빈손으로 남겨지지 않도록 하려는 것이었지 상속자로 붙들려 두게 하려는 것은 아니었다.
sic enim legimus: dedit autem Abraham omnem censum suum Isaac filio suo;
참으로 우리는 이렇게 읽는다.
et filiis concubinarum suarum dedit Abraham munera et dimisit eos ab Isaac filio suo. si ergo filii sumus liberae Hierusalem, alia dona exheredatorum, alia intellegamus heredum.
“아브라함이 이삭에게 자기의 모든 소유를 주었고, 자기 서자들에게도 아브라함이 재물을 주어 자기 아들 이삭을 떠나게 하였더라.” 그러므로 만일 우리가 자유로운 예루살렘의 자녀들이라면, 상속권을 잃은 자들의 선물과 상속자들의 선물이 서로 다른 것임을 이해하도록 하자.
hi enim heredes sunt, quibus dicitur: non enim accepistis spiritum seruitutis iterum in timorem, sed accepistis spiritum adoptionis filiorum, in quo clamamus: abba pater. XXVIII!.
왜냐하면 이들이야말로 다음과 같이 말씀하시는 상속자들이기 때문이다. “너희는 다시 무서워하는 종의 영을 받지 아니하고 양자의 영을 받았으므로 우리가 아빠 아버지라 부르짖느니라.” XXVIII!.
26.
26.
Clamemus ergo spiritu caritatis et, donec ueniamus ad hereditatem, in qua semper maneamus, liberali amore simus, non seruili timore patientes;
그러므로 우리는 사랑의 영으로 부르짖자. 그리고 우리가 항상 머물게 될 상속 재산에 이를 때까지, 노예 같은 두려움이 아니라 자유로운 사랑으로 참아내는 자들이 되자.
clamemus, quamdiu pauperes sumus, donec illa hereditate ditemur.
우리가 가난한 동안에는, 저 상속 재산으로 부유해질 때까지 부르짖자.
magna quippe inde pignora accepimus, quod ad nos ditandos pauper factus est Christus, quo in supernas diuitias exaltato missus est, qui sancta desideria nostris cordibus inspiraret spiritus sanctus.
과연 우리는 그곳으로부터 큰 보증을 받았으니, 곧 우리를 부유하게 하시려고 그리스도께서 가난하게 되셨고, 그분께서 천상의 부요함 속으로 높아지셨을 때 우리 마음에 거룩한 갈망을 불어넣어 주실 성령이 보내지셨기 때문이다.
horum pauperum adhuc credentium, nondum contemplantium, adhuc sperantium, nondum tenentium, adhuc desiderio suspirantium, nondum felicitate regnantium, adhuc esurientium et sitientium, nondum satiatorum: horum ergo pauperum patientia non peribit in aeternum, non quia et illic patientia erit, ubi quod toleretur non erit, sed non peribit\' dictum est, quia infructuosa non erit.
아직 믿고 있으나 아직 묵도하지 못하며, 아직 바라고 있으나 아직 얻지 못하고, 아직 갈망으로 탄식하나 아직 행복 속에서 다스리지 못하며, 아직 주리고 목마르나 아직 배부르지 못한 이 가난한 자들, 따라서 이 가난한 자들의 인내는 영원히 멸망하지 않을 것이다. 그것은 견뎌야 할 고통이 없는 그곳에도 인내가 존재할 것이기 때문이 아니라, 실망스럽게 끝나지(무익하게 되지) 않을 것이기에 “멸망하지 않는다”고 일컬어진 것이다.
fructum autem habebit aeternum, ideo non peribit in aeternum.
참으로 그것은 영원한 열매를 맺을 것이며, 그렇기에 영원히 멸망하지 않을 것이다.
quisquis enim laborat inaniter, cum eum spes fefellerit, propter quam laborabat, merito dicit: perdidi tantum laborem; quisquis uero ad sui laboris promissa peruenerit, gratulans dicit: non perdidi laborem meum.
왜냐하면 헛되이 일하는 자는 누구나, 자신이 그 일의 목적으로 삼았던 소망이 자기를 기만했을 때(이루어지지 않았을 때), 당연히 “나는 그 큰 노고를 잃어버렸다”고 말하지만, 자기 노고의 약속된 바에 도달한 자는 누구나 기뻐하며 “나는 내 노고를 잃지 않았다”고 말하기 때문이다.
dicitur ergo labor non perisse, non quia manet perpetuus, sed quia non est inaniter fusus.
그러므로 노고가 사라지지 않았다고 일컬어지는 것은 그것이 영원히 지속되기 때문이 아니라 헛되이 낭비되지 않았기 때문이다.
sic et patientia pauperum Christi, sed ditandorum heredum Christi non peribit in aeternum, non quia et illic patienter ferre iubebimur, sed quia pro his quae hic patienter pertulimus, aeterna beatitudine perfruemur.
이처럼 그리스도의 가난한 자들, 그러나 장차 부유해질 그리스도의 상속자들의 인내도 영원히 멸망하지 않을 것이니, 그것은 우리가 그곳에서도 인내로 참아내라는 명령을 받을 것이기 때문이 아니라, 우리가 여기서 인내로 참아낸 그것들로 인하여 영원한 지복을 만끽할 것이기 때문이다.
non dabit finem sempiternae felicitati, qui donat temporalem patientiam uoluntati, quia utrumque munus donatae donatum est caritati amen.
의지에 일시적인 인내를 베푸시는 분은 영원한 행복에 끝을 주지 않으실 것이니, 왜냐하면 두 가지 선물 모두가 주어진 사랑에 베풀어진 선물이기 때문이다. 아멘.