[PAULUS libro octauo decimo ad edictum. ]
[파울루스, 『고시 주해』 제18권] 다음 사항이 검토되어야 한다.
§9.4.24.prDe illo uidendum, utrum aduersus eum tantum, qui dolo fecit, quo minus in potestate haberet, actio locum habeat noxalis, si ex dolo eius acciderit, ut cesset noxalis actio (forte si servo suo fugam mandauit) an et si possit nihilo minus cum alio agi (quod accidit, cum alienatus manumissusue est).
고의로 인해 자신의 지배력 하에 두지 않게 함으로써 그의 고의로 인해 가해소송이 무력화되는 경우(가령 자신의 노예에게 도망치라고 명한 때), 그러한 고의를 행한 자만을 상대로 가해소송이 제기될 수 있는지, 아니면 그럼에도 불구하고 다른 사람을 상대로 소송을 제기할 수 있는 경우(이것은 양도되거나 해방되었을 때 발생한다)에도 제기될 수 있는지이다.
quod est uerius: in quo casu electio est actoris, cum quo uelit agere.
후자가 더 타당하다. 이 경우 누구를 상대로 소송을 제기할 것인가는 원고의 선택이다.
Iulianus autem ait de eo qui manumissit, si paratus sit defendere se manumissus, exceptionem dandam ei qui manumisit.
한편 유리아누스는 해방한 자에 대해, 만약 해방된 자가 스스로를 방어할 준비가 되어 있다면, 해방한 자에게 항변이 주어져야 한다고 말한다.
hoc et Labeo.
라베오 역시 이와 같다.