[PAULUS libro tertio decretorum. ] §48.18.20.prMaritus quidam heres uxoris suae petebat a Suro pecuniam, quam apud eum deposuisse defunctam se absente dicebat, et in eam rem unum testem liberti sui filium produxerat apud procuratorem: desideraverat et quaestionem haberi de ancilla.
[파울루스, 판결록 제3권] 아내의 상속인이 된 어떤 남편이, 남편 자신이 부재한 사이에 고인인 아내가 수루스에게 맡겼다고 주장하는 돈의 반환을 수루스에게 요구했고, 그 입증을 위해 자신의 해방노예의 아들을 유일한 증인으로서 프로쿠라토르 앞에 내세웠다. 그는 또한 여노예에 대한 심문이 행해질 것을 요구했다.
Surus negabat se accepisse et testimonium non oportere unius hominis admitti nec solere a quaestionibus incipi, etsi aliena esset ancilla.
수루스는 자신이 돈을 받았다는 것을 부인하며, 한 사람의 증언은 수용되어서는 안 되고, 설령 그 여노예가 타인의 소유라 할지라도 심문으로부터 절차를 시작하는 것은 관례가 아니라고 주장했다.
procurator quaestionem de ancilla habuerat.
프로쿠라토르는 여노예에 대한 심문을 실시했다.
cum ex appellatione cognovisset imperator, pronuntiavit quaestione illicite habita unius testimonio non esse credendum ideoque recte prouocatum.
상소에 따라 황제가 사건을 심리했을 때, 황제는 심문이 불법적으로 행해졌으므로 한 사람의 증언은 신뢰되어서는 안 되며, 따라서 상소는 정당했다고 판결했다.