[CALLISTRATUS libro sexto de cognitionibus. ]
[칼리스트라투스, 『특별심리에 대하여』 제6권] 신군 하드리아누스는 다음과 같은 언사로 칙답하였다.
§48.15.6.prNon statim plagiarium esse, qui furti crimine ob seruos alienos interceptos tenetur, diuus Hadrianus in haec uerba rescripsit: 'Seruos alienos qui sollicitauerit aut interceperit, crimine plagii, quod illi intenditur, teneatur nec ne, facit quaestionem: et ideo non me consuli de ea re oportet, sed quod uerissimum in re praesenti cognoscitur, sequi iudicem oportet.
타인의 노예를 탈취했다는 이유로 절도죄의 책임을 지는 자가 곧바로 약유죄에 처해지는 것은 아니라고. “타인의 노예를 부추기거나 탈취한 자가, 자신에게 제기된 약유의 죄로 처벌받아야 하는지 여부는 의문을 제기한다. 따라서 이 일에 대해 내가 자문을 받아서는 안 되며, 판사가 개별 사건에서 가장 진실하다고 인정되는 바를 따라야 한다.
plane autem scire debet posse aliquem furti crimine ob seruos alienos interceptos teneri nec idcirco tamen statim plagiarium esse existimari'. §48.15.6.1Idem princeps de eadem re in haec uerba rescripsit: Apud quem unus aut alter fuerit fugitiuus inuentus, qui operas suas locauerint ut pascerentur, et utique si idem antea apud alios opus fecerint, hunc suppressorem non iure quis dixerit'. §48.15.6.2Lege Fabia cauetur, ut liber, qui hominem ingenuum uel libertinum inuitum celauerit iuinctum habuerit emerit sciens dolo malo quiue in earum qua re socius erit, quique seruo alieno seruaeue persuaserit, ut a domino dominaue fugiat, uel eum eamue inuito uel insciente domino dominaue celauerit, iuinctum habuerit emerit sciens dolo malo quiue in ea re socius erit, eius poena teneatur.
그러나 누군가가 타인의 노예를 탈취했다는 이유로 절도죄의 책임을 질 수는 있지만, 그렇다고 해서 곧바로 약유범으로 여겨져서는 안 된다는 점을 명백히 알아야 한다.” 동일한 황제는 동일한 사안에 대해 다음과 같은 언사로 칙답하였다. “어떤 자의 처소에서 한두 명의 탈주 노예가 발견되었더라도, 그들이 먹고살기 위해 자신들의 노무를 임대하였고, 더욱이 그들이 이전에도 다른 자들의 처소에서 일한 적이 있다면, 누구도 이 자를 은닉자라고 법적으로 정당하게 부를 수는 없을 것이다.” 파비우스법에는 다음과 같이 규정되어 있다. 즉, 자유인이 자유민 또는 해방자유민을 그의 의사에 반하여 은닉하거나, 구금하거나, 악의로 사정을 알면서 매수하거나, 이 중 어느 한 행위에서 공범이 된 경우, 그리고 타인의 남노예 또는 여노예에게 주인이나 여주인으로부터 도망치도록 권유하거나, 주인이나 여주인의 의사에 반하여 또는 그들이 모르는 사이에 그를 은닉하거나, 구금하거나, 악의로 사정을 알면서 매수한 경우, 혹은 그 행위에서 공범이 된 경우에는 동법의 형벌에 처해진다.