[ULPIANUS libro uicensimo secundo ad edictum. ] §46.1.27.prSi plures sint fideiussores, unus pure, alius in diem uel sub condicione acceptus, succurri oportet ei, qui pure acceptus est, dum existere condicio potest, scilicet ut interim in uirilem conueniatur.
[울피아누스, 고시 주해 제22권] 만일 여러 명의 보증인이 있고, 한 명은 조건 없이, 다른 한 명은 기한부 또는 조건부로 인수된 경우, 조건이 성취될 수 있는 동안에는 조건 없이 인수된 자를 구제해야 하며, 즉 그동안에는 균등 지분에 대해서만 소송을 당하도록 해야 한다.
sed si, cum condicio exstitit, non est soluendo qui sub condicione acceptus est, restituendam actionem in pure acceptum Pomponius scribit.
그러나 조건이 성취되었을 때 조건부로 인수된 자에게 지불 능력이 없다면, 조건 없이 인수된 자에 대하여 소송을 복원해야 한다고 폼포니우스는 쓰고 있다.
§46.1.27.1Praeterea si fideiussor exstiterit fideiussori siue plures, aeque hic quoque pertinebit ad eandem causam: in quorum persona aeque locum habebunt ea, quae sunt a diuo Hadriano constituta.
또한, 만일 보증인에 대하여 보증인이, 또는 여러 명의 보증인이 선 경우, 여기에서도 마찬가지로 동일한 법리가 적용될 것이다. 그들의 신분에서도 신군 하드리아누스에 의해 제정된 사항들이 마찬가지로 적용될 것이다.
§46.1.27.2Praeterea si quaeratur, an soluendo sit principalis fideiussor, etiam uires sequentis fideiussoris ei adgregandae sunt.
또한, 주된 보증인에게 지불 능력이 있는지가 문제 될 때, 후속 보증인의 자력도 그에게 합산되어야 한다.
§46.1.27.3Sicut ipsi fideiussori, ita heredibus quoque eorum succurrendum Pomponius scribit.
보증인 자신과 마찬가지로, 그들의 상속인들도 구제해야 한다고 폼포니우스는 쓰고 있다.
§46.1.27.4Si fideiussor fuerit principalis et fideiussor fideiussoris, non poterit desiderare fideiussor, ut inter se et eum fideiussorem, pro quo fideiussit, diuidatur obligatio: ille enim loco rei est nec potest reus desiderare, ut inter se et fideiussorem diuidatur obligatio.
만일 주된 보증인과 보증인의 보증인이 있는 경우, 그 보증인은 자신과 자기가 보증한 상대방인 그 보증인 사이에서 채무가 분할되기를 요구할 수 없다. 왜냐하면 후자는 채무자의 지위에 있고, 채무자는 자신과 보증인 사이에서 채무가 분할되기를 요구할 수 없기 때문이다.
proinde si ex duobus fideiussoribus alter fideiussorem dederit, aduersus eum quidem non diuiditur obligatio, pro quo interuenit: aduersus confideiussorem magis est ut diuidatur.
따라서 두 명의 공동 보증인 중 일방이 보증인을 세운 경우, 그가 개입한 상대방인 공동 보증인에 대해서는 확실히 채무가 분할되지 않으나, 공동 보증인에 대해서는 분할되는 편이 더 타당하다.