[PAULUS libro septuagesimo ad edictum. ] §44.2.14.pret an eadem causa petendi et eadem condicio personarum: quae nisi omnia concurrunt, alia res est.
[파울루스, 고시주해 제70권] 그리고 동일한 청구원인, 동일한 당사자의 신분[인지 여부가.] 이것들이 모두 합치하지 않는 한, 다른 사건이다.
idem corpus in hac exceptione non utique omni pristina qualitate uel quantitate seruata, nulla adiectione deminutioneue facta, sed pinguius pro communi utilitate accipitur.
이 항변에 있어서 동일한 물건은, 이전의 모든 성질이나 수량이 유지되고 아무런 가감도 행해지지 않은 채로 이해되는 것이 아니라, 공동의 이익을 위해 더 넓게 이해된다.
§44.2.14.1Qui, cum partem usus fructus haberet, totum petit, si postea partem adcrescentem petat, non summouetur exceptione, quia usus fructus non portioni, sed homini adcrescit.
용익권의 일부를 가지고 있던 때에 전부를 청구한 자가, 그 후에 자기에게 증대된 부분을 청구하는 경우, 항변에 의해 배제되지 않는다. 왜냐하면 용익권은 지분에 증대하는 것이 아니라 사람에게 증대하기 때문이다.
§44.2.14.2Actiones in personam ab actionibus in rem hoc differunt, quod, cum eadem res ab eodem mihi debeatur, singulas obligationes singulae causae sequuntur nec ulla earum alterius petitione uitiatur: at cum in rem ago non expressa causa, ex qua rem meam esse dico, omnes causae una petitione adprehenduntur.
대인소권은 대물소권과 다음 점에서 다르다. 즉, 동일한 물건이 동일인으로부터 나에게 채무로 져 있는 경우, 개별적인 원인이 개별적인 채무를 따르고 그 채무들 중 어느 것도 다른 청구에 의해 상실되지 않는다. 그러나 내가 물건이 나의 것이라고 주장하는 원인을 밝히지 않고 대물소권을 제기하는 경우, 모든 원인이 하나의 청구에 포괄된다.
neque enim amplius quam semel res mea esse potest, saepius autem deberi potest.
왜냐하면 물건이 나의 것이 되는 것은 한 번을 초과할 수 없지만, 채무가 되는 것은 여러 번 있을 수 있기 때문이다.
§44.2.14.3Si quis interdicto egerit de possessione, postea in rem agens non repellitur per exceptionem, quoniam in interdicto possessio, in actione proprietas uertitur.
만약 누군가가 점유에 관하여 금지명령으로 소를 제기하고, 그 후에 대물소권을 제기하는 경우, 항변에 의해 물리쳐지지 않는다. 왜냐하면 금지명령에서는 점유가, 소송에서는 소유권이 쟁점이 되기 때문이다.