[IDEM libro sexagesimo sexto ad edictum. ] §42.8.3.pruel ei praebuit exceptionem siue se obligauit fraudandorum creditorum causa siue numerauit pecuniam uel quodcumque aliud fecit in fraudem creditorum, palam est edictum locum habere.
[같은 저자 『고시주해』 제66권] 또는 그에게 항변을 제공하였거나, 또는 채권자들을 해할 목적으로 스스로 채무를 부담하였거나, 또는 금전을 지급하였거나, 또는 채권자들을 해하기 위해 그 밖의 어떤 행위를 하였든 간에, 고시가 적용됨은 명백하다.
§42.8.3.1Gesta fraudationis causa accipere debemus non solum ea, quae contrahens gesserit aliquis, uerum etiam si forte data opera ad iudicium non adfuit uel litem mori patiatur uel a debitore non petit, ut tempore liberetur, aut usum fructum uel seruitutem amittit.
우리는 사해 목적으로 행해진 ‘행위’를, 누군가가 계약을 체결하면서 행한 것뿐만 아니라, 만약 고의로 재판에 출석하지 않았거나, 소송이 소멸하도록 방치하였거나, 또는 (채무자가) 시간의 경과에 따라 면제받도록 채무자에게 청구하지 않았거나, 사용수익권이나 지역권을 상실하는 경우까지도 포함하는 것으로 이해해야 한다.
§42.8.3.2Et qui aliquid fecit, ut desinat habere quod habet, ad hoc edictum pertinet.
그리고 자기가 가지고 있는 것을 더 이상 가지지 않게 되도록 어떤 행위를 한 자도 이 고시의 적용 대상이다.