[IDEM libro uicensimo septimo quaestionum. ]
[같은 저자 『학설문답집』 제27권] 채무자가 보증인의 상속인이 되었고 그의 재산이 매각되었다.
§42.6.3.prDebitor fideiussori heres extitit eiusque bona uenierunt: quamuis obligatio fideiussionis extincta sit, nihilo minus separatio impetrabitur petente eo, cui fideiussor fuerat obligatus, siue solus sit hereditarius creditor siue plures.
보증의 채무는 소멸했을지라도, 보증인이 의무를 지고 있었던 자의 청구에 의해 그가 유일한 상속채권자이든 혹은 여럿이든 상관없이 유산분리가 허용될 것이다.
neque enim ratio iuris, quae causam fideiussionis propter principalem obligationem, quae maior fuit, exclusit, damno debet adficere creditorem, qui sibi diligenter prospexerat.
왜냐하면 더 큰 주된 채무 때문에 보증 관계를 소멸시킨 법의 원리가, 자신을 위해 부지런히 대비하였던 채권자에게 손해를 입혀서는 안 되기 때문이다.
§42.6.3.1Quid ergo, si bonis fideiussoris separatis solidum ex hereditate stipulator consequi non possit? utrum portio cum ceteris heredis creditoribus ei quaerenda erit an contentus esse debebit bonis, quae separari maluit? sed cum stipulator iste non adita fideiussoris a reo hereditate bonis fideiussoris uenditis in residuum pro misceri debitoris creditoribus potuerit, ratio non patitur eum in proposito summoueri.
그렇다면 보증인의 재산이 분리되었음에도 약정자가 상속재산으로부터 전액을 회수할 수 없다면 어떻게 되는가? 그는 남은 부분에 대해 상속인의 다른 채권자들과 함께 분할 배당을 구해야 하는가, 아니면 스스로 분리하기를 원했던 재산만으로 만족해야 하는가? 하지만 이 약정자는 만약 주채무자에 의해 보증인의 상속재산이 승인되지 않고 보증인의 재산이 매각되었더라면 잔액에 대해 채무자의 채권자들과 혼합되어 청구할 수 있었을 것이므로, 법의 원리는 본 사안에서 그가 배제되는 것을 허용하지 않는다.
§42.6.3.2Sed in quolibet alio creditore, qui separationem impetrauit, probari commodius est, ut, si solidum ex hereditate seruari non possit, ita demum aliquid ex bonis heredis ferat, si proprii creditores heredis fuerint dimissi.
그러나 유산분리를 얻어낸 다른 임의의 채권자의 경우에는, 상속재산으로부터 전액을 회수할 수 없을 때, 상속인 고유의 채권자들이 변제받은 후에야 비로소 상속인의 재산으로부터 무언가를 얻을 수 있다고 보는 것이 더 타당하다.
quod sine dubio admittendum est circa creditores heredis dimissis hereditariis.
이 점은 상속채권자들이 변제받은 후의 상속인의 채권자들에 대해서도 의심의 여지 없이 인정되어야 한다.