[ULPIANUS libro sexagesimo tertio ad edictum. ] §42.5.24.prSi uentri curator datus sit nec partus editus, priuilegium cessabit.
[울피아누스, 고시 주해 제63권] 태아를 위해 재산관리인이 지정되었으나 출산이 이루어지지 않았다면, 특권은 소멸한다.
§42.5.24.1Diuus Marcus ita edixit: 'Creditor, qui ob restitutionem aedificiorum crediderit, in pecunia, quae credita erit, priuilegium exigendi habebit'. quod ad eum quoque pertinet, qui redemptori domino mandante pecuniam subministrauit.
신성한 마르쿠스는 다음과 같이 고시하였다. "건물의 복구를 위하여 대여해 준 채권자는, 대여된 금전상에서, 추심할 특권을 가진다." 이는 소유자의 위임에 따라 청부업자에게 자금을 공급한 사람에게도 적용된다.
§42.5.24.2In bonis mensularii uendundis post priuilegia potiorem eorum causam esse placuit, qui pecunias apud mensam fidem publicam secuti deposuerunt.
은행가의 재산이 매각될 때, 특권 소지자들 다음으로, 공공의 신용을 믿고 은행에 돈을 예치한 사람들의 지위가 더 우선된다고 합의되었다.
sed enim qui depositis nummis usuras a mensulariis acceperunt a ceteris creditoribus non separantur, et merito: aliud est enim credere, aliud deponere.
그러나 돈을 예치하고 은행가로부터 이자를 받은 사람들은 다른 채권자들과 구별되지 않으며, 이는 당연하다. 대여하는 것과 예치하는 것은 서로 다른 일이기 때문이다.
si tamen nummi exstent, uindicari eos posse puto a depositariis et futurum eum qui uindicat ante priuilegia.
하지만 만일 그 돈이 현존한다면, 예치자들에 의해 그것이 반환 청구될 수 있다고 나는 생각하며, 반환 청구하는 자는 특권보다 우선하게 될 것이다.
§42.5.24.3Eorum ratio prior est creditorum, quorum pecunia ad creditores priuilegiarios peruenit.
그 자금이 특권적 채권자들에게 도달한 채권자들의 순위가 더 우선한다.
peruenisse autem quemadmodum accipimus, utrum si statim profecta est ab inferioribus ad priuilegiarios an uero et si per debitoris personam, hoc est si ante ei numerata sit et sic debitoris facta creditori priuilegiario numerata est? quod quidem potest benigne dici, si modo non post aliquod interuallum id factum sit.
그러나 '도달했다'는 것을 우리는 어떻게 이해해야 하는가? 하위 채권자들로부터 특권적 채권자들에게 즉시 지급된 경우뿐만인가, 아니면 채무자의 인격을 거쳐, 즉 먼저 채무자에게 지급되어 일단 채무자의 것이 되었다가 특권적 채권자에게 지급된 경우도 포함하는가? 이는 확실히, 어느 정도의 시간적 간격 후에 그것이 행해진 것이 아니라면 관대하게 해석될 수 있다.