[IDEM libro quarto de omnibus tribunalibus. ] §42.1.59.prIn summa sufficiet, si expresserit iudex summam in sententia soluique iusserit uel praestari uel quo alio uerbo hoc significauerit.
[같은 이, 모든 재판소에 관하여 제4권] 요컨대, 법관이 판결에 금액을 명시하고 그것이 지급되거나 이행되도록 명령하였거나, 혹은 다른 어떤 말로 이를 표시하였다면 충분할 것이다.
§42.1.59.1Amplius est rescriptum, etsi in sententia non sit summa adiecta, si tamen is qui petit summam expresserit et iudex ait: 'solue, quod petitum est' uel 'quantum petitum est', ualere sententiam.
나아가, 비록 판결에 금액이 부가되어 있지 않더라도, 만일 청구인이 금액을 명시하였고 법관이 "청구된 것을 지급하라" 또는 "청구된 만큼 지급하라"고 말했다면 판결이 유효하다고 칙답되었다.
§42.1.59.2Qui sortis quidem condemnationem faciunt, de usuris autem ita pronuntiant 'usurae si quae competunt' uel 'quae competunt, ut praestentur', non recte pronuntiant: debent enim de usuris quoque cognoscere et certam facere condemnationem.
원본에 대해서는 유죄 선고를 내리면서도, 이자에 대해서는 "만일 해당하는 이자가 있다면" 또는 "해당하는 이자가 이행되도록" 하는 식으로 선고하는 자들은 올바르게 선고하는 것이 아니다. 왜냐하면 그들은 이자에 대해서도 심리하여 유죄 선고를 확정적인 것으로 만들어야 하기 때문이다.
§42.1.59.3Si quis ex edicto peremptorio post mortem sit condemnatus, non ualet sententia, quia morte rei peremptorium soluitur.
만일 누군가가 종국고시에 의하여 사망 후에 유죄 선고를 받았다면, 그 판결은 유효하지 않다. 피고의 사망으로 인하여 종국고시가 실효되기 때문이다.
ideoque, ut in re integra, de causa notio praestabitur et quod optimum patuerit, statuetur.
따라서 아무것도 결정되지 않은 상태에서와 같이, 사건에 대한 심리가 행해질 것이며 가장 적절하다고 판명된 바가 결정될 것이다.