[GAIUS libro secundo rerum cottidianarum siue aureorum. ] §41.1.5.prNaturalem autem libertatem recipere intellegitur, cum uel oculos nostros effugerit uel ita sit in conspectu nostro, ut difficilis sit eius persecutio.
[가이우스, 《일상의 사정 또는 황금의 서》 제2권] 그러나 그것이 우리의 눈을 벗어나거나, 혹은 우리 시야에 있더라도 추적하기가 곤란하게 되었을 때, 자연적 자유를 회복한 것으로 이해된다.
§41.1.5.1Illud quaesitum est, an fera bestia, quae ita uulnerata sit, ut capi possit, statim nostra esse intellegatur.
다음과 같은 의문이 제기되었다. 즉, 포획할 수 있을 정도로 상처를 입은 야생의 짐승이 즉시 우리의 소유로 이해되는가이다.
Trebatio placuit statim nostram esse et eo usque nostram uideri, donec eam persequamur, quod si desierimus eam persequi, desinere nostram esse et rursus fieri occupantis: itaque si per hoc tempus, quo eam persequimur, alius eam ceperit eo animo, ut ipse lucrifaceret, furtum uideri nobis eum commississe.
트레바티우스는 그것이 즉시 우리의 소유가 되며, 우리가 그것을 추적하는 동안에는 우리의 소유로 간주되지만, 만일 우리가 추적하기를 그만둔다면 우리의 소유이기를 그치고 다시 그것을 선점한 자의 소유가 된다고 보았다. 따라서 우리가 그것을 추적하고 있는 이 기간 동안에, 다른 사람이 스스로 이득을 취할 의도로 그것을 포획한다면, 그자가 우리에게 절도죄를 범한 것으로 간주된다.
plerique non aliter putauerunt eam nostram esse, quam si eam ceperimus, quia multa accidere possunt, ut eam non capiamus: quod uerius est.
다수의 학자들은 우리가 그것을 실제로 포획한 경우가 아니면 우리의 소유가 되지 않는다고 보았는데, 왜냐하면 우리가 그것을 포획하지 못하게 만드는 많은 일이 일어날 수 있기 때문이다. 그리고 이 견해가 더 올바르다.
§41.1.5.2Apium quoque natura fera est: itaque quae in arbore nostra consederint, antequam a nobis alueo concludantur, non magis nostrae esse intelleguntur quam uolucres, quae in nostra arbore nidum fecerint.
벌의 성질 또한 야생이다. 따라서 우리의 나무에 날아와 앉은 벌들은, 우리가 그것들을 벌통에 가두기 전에는, 우리의 나무에 둥지를 튼 새들보다 더 우리의 소유로 이해되지 않는다.
ideo si alius eas incluserit, earum dominus erit.
그러므로 만일 다른 사람이 그것들을 가둔다면 그가 그것들의 소유자가 될 것이다.
§41.1.5.3Fauos quoque si quos hae fecerint, sine furto quilibet possidere potest: sed ut supra quoque diximus, qui in alienum fundum ingreditur, potest a domino, si is prouiderit, iure prohiberi ne ingrederetur.
벌들이 만든 벌집 역시 누구나 절도를 범함이 없이 점유할 수 있다. 그러나 위에서도 말했듯이, 타인의 토지에 들어가는 자는 소유자가 이를 미리 알아챈 경우, 들어가지 못하도록 법적으로 금지당할 수 있다.
§41.1.5.4Examen, quod ex alueo nostro euolauerit, eo usque nostrum esse intellegitur, donec in conspectu nostro est nec difficilis eius persecutio est: alioquin occupantis fit.
우리의 벌통에서 날아가 버린 벌떼는, 그것이 우리의 시야에 있고 그 추적이 어렵지 않은 동안에는 우리의 소유인 것으로 이해된다. 그렇지 않으면 선점자의 소유가 된다.
§41.1.5.5Pauonum et columbarum fera natura est nec ad rem pertinet, quod ex consuetudine auolare et reuolare solent: nam et apes idem faciunt, quarum constat feram esse naturam: ceruos quoque ita quidam mansuetos habent, ut in siluas eant et redeant, quorum et ipsorum feram esse naturam nemo negat.
공작과 비둘기의 성질은 야생이며, 그것들이 습관적으로 날아갔다가 날아돌아온다는 사실은 이 문제와 무관하다. 왜냐하면 벌들도 마찬가지로 행동하지만 그들의 성질은 야생임이 확립되어 있기 때문이다. 사슴 역시 어떤 이들은 길들여서 숲으로 갔다가 돌아오게 하기도 하는데, 이 사슴들의 성질 역시 야생이라는 점을 아무도 부인하지 않는다.
in his autem animalibus, quae consuetudine abire et redire solent, talis regula comprobata est, ut eo usque nostra esse intellegantur, donec reuertendi animum habeant, quod si desierint reuertendi animum habere, desinant nostra esse et fiant occupantium.
그러나 습관적으로 떠났다가 돌아오는 이 동물들에게 있어서는, 돌아갈 의사를 품고 있는 동안에는 우리의 소유로 이해되고, 만일 돌아갈 의사를 품기를 그친다면 우리의 소유이기를 그치고 선점자들의 소유가 된다는 규칙이 승인되어 있다.
intelleguntur autem desisse reuertendi animum habere tunc, cum reuertendi consuetudinem deseruerint.
한편, 돌아오는 습관을 버렸을 때, 돌아갈 의사를 품기를 그친 것으로 이해된다.
§41.1.5.6Gallinarum et anserum non est fera natura: palam est enim alias esse feras gallinas et alios feros anseres.
닭과 거의 성질은 야생이 아니다. 왜냐하면 야생의 닭과 야생의 거위가 따로 있다는 것은 명백하기 때문이다.
itaque si quolibet modo anseres mei et gallinae meae turbati turbataeue adeo longius euolauerint, ut ignoremus ubi sint, tamen nihilo minus in nostro dominio tenentur.
따라서 어떤 방식으로든 나의 거위와 나의 닭이 놀라 아주 멀리 날아가 버려서 그것들이 어디에 있는지 알지 못하게 되더라도, 그럼에도 불구하고 그것들은 우리의 소유권 하에 유지된다.
qua de causa furti nobis tenebitur, qui quid eorum lucrandi animo adprehenderit.
이러한 까닭에, 이득을 취할 의도로 그것들 중 어느 하나를 붙잡는 자는 우리에게 절도죄로 책임을 지게 될 것이다.
§41.1.5.7Item quae ex hostibus capiuntur, iure gentium statim capientium fiunt:
마찬가지로 적에게서 포획한 물건은 만민법에 의해 즉시 포획한 자의 소유가 된다.