[IDEM libro singulari de manumissionibus. ] §40.5.12.prImperator Antoninus, cum Firmus Titiano tragoedos tres legasset et adiecisset: 'quos tibi commendo, ne cui alii seruiant', publicatis bonis Titiani rescripsit debere eos publice manumitti.
[같은 저자의, 노예 해방에 관한 단행본에서] 안토니누스 황제는, 필무스가 티티아누스에게 세 명의 비극 배우를 유증하며 "그들을 그대에게 위탁하노니, 그들이 다른 누구도 섬기지 않게 하라"고 덧붙였을 때, 티티아누스의 재산이 몰수되었으므로 그들이 공적으로 해방되어야 한다고 칙답했다.
§40.5.12.1Et legatarius non minus quam heres rogari potest seruum manumittere et, si ante manumissionem decesserit, successores eius debent manumittere.
또한, 수증자 역시 상속인과 다름없이 노예를 해방하도록 요청받을 수 있으며, 만일 해방하기 전에 그가 사망한다면, 그의 승계인들이 그들을 해방해야 한다.
§40.5.12.2Diuus Antoninus et Pertinax rescripserunt hereditate fisco uindicata, quoniam tacite quis rogatus erat ei, qui capere non poterat, restituere hereditatem, et directo et per fideicommissum datas libertates deberi.
신군 안토니누스와 페르티낙스는, 취득 능력이 없는 자에게 유산을 반환하도록 누군가가 암묵적으로 요청받았다는 이유로 유산이 국고로 환수되었을 때, 직접적으로든 신탁을 통해서든 부여된 자유가 이행되어야 한다고 칙답했다.