[IDEM libro secundo ad Sabinum. ]
[같은 저자, 사비누스 주해 제2권] 만일 누군가가 '스티쿠스는 자유의 몸이 될지어다.
§40.4.4.prSi quis ita scripserit 'Stichus liber esto eique heres meus decem dato', nulla dubitatio est, quin debeantur etiam, si eum pater familias uiuus manumiserit.
그리고 나의 상속인은 그에게 10을 줄지어다'라고 썼다면, 가주가 살아있을 때 그를 해방했더라도 그것들이 역시 지급되어야 한다는 것에는 의심의 여지가 없다.
§40.4.4.1Sed et si sic: 'Stichus liber esto' siue statim siue post tempus 'eique, cum liber erit, heres meus decem dato', idem dicendum est.
그러나 만일 다음과 같이, '스티쿠스는 자유의 몸이 될지어다'(즉시이든 혹은 일정 시간 뒤이든), '그리고 그가 자유롭게 되었을 때, 나의 상속인은 그에게 10을 줄지어다'라고 했더라도, 동일하게 말해야 한다.
§40.4.4.2Illud constabit, si libertate data sic fuerit legatum 'eique, si eum uindicta liberauero, heres meus decem dato', licet ex nimia suptilitate separatum est a testamento, attamen humanitatis intuitu ualebit legatum, si uiuus eum manumiserit.
자유가 부여된 상태에서 이와 같이 유증이 이루어졌다면, 즉 '그리고 만일 내가 그를 권지(vindicta)로 해방한다면, 나의 상속인은 그에게 10을 줄지어다'라고 되었다면, 과도한 엄격함에 비추어 보면 유언에서 분리된 것이라 할지라도, 인도주의의 관점에서, 가주가 살아있을 때 그를 해방했다면 그 유증은 유효할 것이라는 점은 확실하다.