[ULPIANUS libro quinquagensimo quinto ad edictum. ] §40.12.16.primmo eum, qui finxit se seruum et sic ueniit decipiendi emptoris causa.
[고시 주해 제55권의 울피아누스] 오히려, 자신이 노예라고 가장하여 구매자를 속일 목적으로 그와 같이 팔린 자를 (말한다).
§40.12.16.1Si tamen ui metuque compulsus fuit hic qui distractus est, dicemus eum dolo carere.
그러나 만약 매각된 이 자가 폭력과 공포에 의해 강요당했다면, 우리는 그에게 악의가 없다고 말할 것이다.
§40.12.16.2Tunc habet emptor hanc actionem, cum liberum esse nesciret: nam si scit liberum et sic emit, ipse se circumuenit.
구매자는 그가 자유인임을 몰랐던 경우에만 이 소권을 갖는다. 왜냐하면 자유인인 줄 알면서도 그렇게 매수했다면, 스스로 자신을 속인 꼴이기 때문이다.
§40.12.16.3Quare si filius familias emit, si quidem ipse scit, pater ignorauit, non adquisiit patri actionem: hoc si peculiari nomine egerit.
따라서 가솔인 아들이 매수했을 때, 만약 아들 자신은 알았으나 가부가 몰랐다면 가부에게 소권을 취득해 준 것이 아니다. 이는 그가 특유재산의 명의로 거래를 행한 경우이다.
ceterum si patre mandante, hic quaeritur, an filii scientia noceat: et puto adhuc nocere, quemadmodum procuratoris nocet.
그러나 가부의 위임에 의한 경우라면, 여기서는 아들의 지식(앎)이 불이익을 주는지 여부가 문제된다. 그리고 나는 대리인의 지식이 불이익을 주는 것과 마찬가지로, 여전히 불이익을 준다고 생각한다.
plane si filius ignorauit, pater scit, adhuc dico repellendum patrem, etiamsi peculiari nomine filius emit, si modo pater praesens fuit potuitque filium emere prohibere.
분명히, 만약 아들은 몰랐으나 가부가 알았다면, 설령 아들이 특유재산의 명의로 매수했다 하더라도, 가부는 배척되어야 한다고 나는 말한다. 다만 가부가 현장에 있었고 아들이 매수하는 것을 금지할 수 있었던 경우에 한한다.