[PAULUS libro undecimo ad edictum. ] §4.5.7.prTutelas etiam non amittit capitis minutio exceptis his, quae in iure alieno personis positis deferuntur.
[PAULUS libro undecimo ad edictum.] 신분상실은 후견 또한 상실시키지 않는다. 다만 타인의 권력 아래에 놓인 자들에게 부여되는 후견은 제외된다.
igitur testamento dati uel ex lege uel ex senatus consulto erunt nihilo minus tutores: sed legitimae tutelae ex duodecim tabulis interuertuntur eadem ratione, qua et hereditates exinde legitimae, quia adgnatis deferuntur, qui desinunt esse familia mutati.
따라서 유언에 의해 지정되거나 법률 또는 원로원 결의에 의해 지정된 자들은 그럼에도 불구하고 여전히 후견인일 것이다. 그러나 12표법에 따른 법정후견은 그로부터 발생하는 법정상속과 동일한 이유로 상실된다. 왜냐하면 그것들은 종족에게 부여되는데, 종족은 가족 변경에 의해 종족이기를 그치기 때문이다.
ex nouis autem legibus et hereditates et tutelae plerumque sic deferuntur, ut personae naturaliter designentur: ut ecce deferunt hereditatem senatus consulta matri et filio.
그러나 신법에 따르면 상속과 후견 모두 대개 사람이 자연적인 혈연관계에 의해 지정되도록 부여된다. 예를 들어, 원로원 결의가 어머니와 아들에게 상속을 부여하는 것과 같다.
§4.5.7.1Iniuriarum et actionum ex delicto uenientium obligationes cum capite ambulant.
침해행위 및 불법행위로부터 발생하는 소권의 채무는 인격에 수반한다.
§4.5.7.2Si libertate adempta capitis deminutio subsecuta sit, nulli restitutioni aduersus seruum locus est, quia nec praetoria iurisdictione ita seruus obligatur, ut cum eo actio sit: sed utilis actio aduersus dominum danda est, ut Iulianus scribit, et nisi in solidum defendatur, permittendum mihi est in bona quae habuit mitti.
만약 자유의 박탈과 함께 신분상실이 뒤따랐다면, 노예에 대한 어떠한 원상회복의 여지도 없다. 왜냐하면 법무관의 재판권 하에서도 노예는 그에 대해 소송을 제기할 수 있을 정도로 의무를 부담하지는 않기 때문이다. 다만 율리아누스가 쓰고 있듯이, 주인에 대해 준용소권이 부여되어야 하며, 만약 전액에 대해 방어되지 않는다면, 나에게 그가 소유했던 재산에 대한 점유개입이 허가되어야 한다.
§4.5.7.3Item cum ciuitas amissa est, nulla restitutionis aequitas est aduersus eum, qui amissis bonis et ciuitate relicta nudus exulat.
또한 시민권이 상실되었을 때, 재산을 잃고 나라를 떠나 빈털터리로 망명 생활을 하고 있는 자에 대해서는 원상회복의 형평이 존재하지 않는다.