[ULPIANUS libro undecimo ad edictum. ] §4.2.16.prQuod diximus si plures metum admiserunt, idem dicendum erit et si ad alium res peruenit, alter metum adhibuit.
[울피아누스 저 『고시 주석』 제11권] 여러 사람이 협박을 가한 경우에 대하여 우리가 말한 것은, 한 사람에게 물건이 귀속되고 다른 사람이 협박을 가한 경우에도 마찬가지로 적용되어야 한다.
§4.2.16.1Sed si serui metum adhibuerint, noxalis quidem actio ipsorum nomine erit, poterit autem quis dominum ad quem res peruenerit conuenire: qui conuentus siue rem siue secundum quod iam dictum est quadruplum praestiterit, proderit et seruis.
그러나 만약 노예들이 협박을 가했다면, 그들의 이름으로 녹사 소송이 인정되겠지만, 다른 한편으로 물건이 귀속된 주인을 상대로 소를 제기할 수도 있다. 이 주인이 소송을 당하여 물건 자체를 반환하거나 혹은 이미 말한 바에 따라 4배액을 지급한다면, 이는 노예들에게도 이익이 될 것이다.
si uero noxali conuentus maluerit noxae dedere, nihilo minus ipse poterit conueniri, si ad eum res peruenerit.
그러나 만약 주인이 녹사 소송을 당하여 노예를 인도하는 것을 선호하더라도, 그에게 물건이 귀속되었다면 여전히 그 자신을 상대로 소를 제기할 수 있다.
§4.2.16.2Haec actio heredi ceterisque successoribus datur, quoniam rei habet persecutionem.
이 소송은 상속인과 그 밖의 승계인에게 인정되는데, 이는 물건의 추구 성질을 가지기 때문이다.
in heredem autem et ceteros in id, quod peruenit ad eos, datur non inmerito: licet enim poena ad heredem non transeat, attamen quod turpiter uel scelere quaesitum est, ut est et rescriptum, ad compendium heredis non debet pertinere.
반면에 상속인과 그 밖의 승계인을 상대로는 그들에게 귀속된 한도 내에서 인정되는데, 이는 당연한 일이다. 왜냐하면 형벌은 상속인에게 승계되지 않지만, 비열하게 또는 범죄로 획득된 것은, 칙답에 나와 있는 바와 같이 상속인의 이득으로 돌아가서는 안 되기 때문이다.