[IDEM libro quarto ad Sabinum. ]
[같은 저자, 사비누스 주석 제4권] 두 사람으로부터 해방된 자가 쌍방 모두에게 노역을 약정했었다.
§38.1.4.prA duobus manumissus utrique operas promiserat: altero ex his mortuo nihil est, quare non filio eius, quamuis superstite altero, operarum detur petitio.
이들 중 한 사람이 사망한 경우, 다른 한 사람이 생존해 있더라도, 사망한 자의 아들에게 노역 청구권이 주어지지 않을 이유는 없다.
nec hoc quicquam commune habet cum hereditate aut bonorum possessione: perinde enim operae a libertis ac pecunia credita petitur.
그리고 이것은 유산 상속이나 유산 점유와는 아무런 공통점이 없다. 왜냐하면 해방자유인에 대한 노역의 청구는 대여금 청구와 완전히 마찬가지로 행해지기 때문이다.
haec ita Aristo scripsit, cuius sententiam puto ueram: nam etiam praeteritarum operarum actionem dari heredi extraneo sine metu exceptionis placet.
아리스토는 이와 같이 기록하였고, 나는 그의 견해가 옳다고 생각한다. 왜냐하면 이미 이행기가 지난 노역에 대한 소권이 항변의 우려 없이 외부 상속인에게도 인정된다는 것이 통설이기 때문이다.
dabitur igitur et uiuo altero patrono.
따라서 다른 한 명의 패트로누스가 생존해 있는 동안에도 그것은 인정될 것이다.