[IDEM libro quadragensimo primo ad edictum. ] §37.11.2.prAequissimum ordinem praetor secutus est: uoluit enim primo ad liberos bonorum possessionem contra tabulas pertinere, mox, si inde non sit occupata, iudicium defuncti sequendum.
[IDEM libro quadragensimo primo ad edictum.] 법무관은 매우 공평한 순서를 따랐다. 즉 그는 첫째로 자녀들에게 유언에 반하는 유산점유가 귀속되고, 그 후에 그들 쪽에서 이를 차지하지 않으면 사망자의 의사를 따라야 한다고 원했던 것이다.
exspectandi igitur liberi erunt, quamdiu bonorum possessionem petere possunt: quod si tempus fuerit finitum aut ante decesserint uel repudiauerint uel ius petendae bonorum possessionis amiserint, tunc reuertetur bonorum possessio ad scriptos.
그러므로 자녀들이 유산점유를 청구할 수 있는 기간 동안은 그들을 기다려야 한다. 그러나 만일 기간이 만료되었거나, 그 전에 그들이 사망하였거나, 포기하였거나, 유산점유를 청구할 권리를 상실하였다면, 그때 유산점유는 지정상속인들에게로 돌아간다.
§37.11.2.1Si sub condicione heres institutus filius sit, Iulianus peraeque putauit secundum tabulas competere ei quasi scripto bonorum possessionem, qualisqualis condicio sit, etiam si haec 'si nauis ex Asia uenerit': et quamuis defecerit condicio, praetor tamen filium, qui admiserit secundum tabulas, tueri debebit ac si contra tabulas acceperit: quae tuitio ei qui emancipatus est necessaria est.
만일 자녀가 조건부로 상속인으로 지정된 경우, 율리아누스는 그 조건이 어떠한 것이든 간에, 비록 그것이 '만일 아시아에서 배가 온다면'이라는 것일지라도, 그에게 지정상속인으로서 유언에 따른 유산점유가 똑같이 인정된다고 생각했다. 그리고 설령 조건이 성취되지 않더라도, 법무관은 유언에 따른 유산점유를 승인한 자녀를 마치 유언에 반하는 유산점유를 취득한 것처럼 보호해야 한다. 이러한 보호는 해방된 자녀에게 필수적이다.
§37.11.2.2Pro qua quisque parte heres scriptus est, pro ea accipiet bonorum possessionem, sic tamen, ut, si non sit qui ei concurrat, habeat solus bonorum possessionem: quamdiu tamen ex heredibus unus deliberat, utrum admittat bonorum possessionem an non, portio bonorum possessionis eius coheredi non defertur.
각자는 자신이 지정상속인으로 기재된 지분의 비율에 따라 유산점유를 받는다. 다만, 그와 경합할 자가 없다면 단독으로 유산점유를 가진다. 그러나 공동상속인 중 한 사람이 유산점유를 승인할지 여부를 숙고하는 동안에는, 그의 유산점유 지분은 공동상속인에게 이전되지 않는다.
§37.11.2.3Si Primus quidem ita substitutus sit, si intra decem, Secundus, si post decem intra quattuordecim annos: si quidem intra decem decesserit, Primus solus heres erit et accipiet bonorum possessionem, si uero post decem intra quattuordecim, Secundus solus heres erit et accipiet bonorum possessionem, nec sibi iunguntur, cum ad suam quisque causam substitutus sit.
만일 프리무스가 10세 미만일 때의 예비상속인으로, 세쿤두스가 10세 초과 14세 미만일 때의 예비상속인으로 대습지정된 경우, 만일 10세 미만에 사망한다면 프리무스만이 상속인이 되어 유산점유를 받을 것이요, 그러나 만일 10세 초과 14세 미만에 사망한다면 세쿤두스만이 상속인이 되어 유산점유를 받을 것이다. 이들은 서로 결합되지 않으니, 각자가 자신만의 개별 사유에 대하여 예비상속인으로 대습지정되었기 때문이다.
§37.11.2.4Defertur bonorum possessio secundum tabulas primo gradu scriptis heredibus, mox illis non petentibus sequentibus, non solum substitutis, uerum substituti quoque substitutis, et per seriem substitutos admittimus.
유언에 따른 유산점유는 제1순위로 지정된 상속인들에게 우선 귀속되고, 다음으로 그들이 청구하지 않는 경우에는 뒤를 잇는 자들에게 귀속되는데, 이는 단지 예비상속인뿐만 아니라 예비상속인의 예비상속인에게도 해당하며, 우리는 차례대로 예비상속인들을 승인한다.
primo gradu autem scriptos accipere debemus omnes, qui primo loco scripti sunt: nam sicuti ad adeundam hereditatem proximi sunt, ita et ad bonorum possessionem admittendam.
그리고 제1순위로 지정된 자들로는 첫 번째 자리에 기재된 모든 이들을 이해해야 한다. 왜냐하면 그들이 상속의 승인에 있어 가장 가까운 것처럼, 유산점유의 승인에 있어서도 가장 가깝기 때문이다.
§37.11.2.5Si quis ita scripserit: 'Primus ex parte heres esto: si Primus heres non erit, Secundus heres esto.
만일 어떤 사람이 "프리무스는 (절반의) 지분에 관하여 상속인이 되라. 프리무스가 상속인이 되지 않는다면 세쿤두스가 상속인이 되라.
Tertius ex alia parte dimidia heres esto: si non erit, Quartus heres esto', Primus et Tertius priores ad bonorum possessionem inuitantur.
테르티우스는 다른 절반의 지분에 관하여 상속인이 되라. 그가 상속인이 되지 않는다면 콰르투스가 상속인이 되라"고 기재하였다면, 프리무스와 테르티우스가 먼저 유산점유로 청함을 받는다.
§37.11.2.6Si quis ita instituerit heredes: 'uter ex fratribus meis Seiam uxorem duxerit, ex dodrante mihi heres esto, uter non duxerit, ex quadrante heres esto', si quidem mortua fuerit Seia, aequas partes habituros heredes constat: quod si ab altero uxor ducta fuerit, dodrantem et quadrantem eis competere: bonorum autem possessionem, antequam existat condicio, neutrum petere.
만일 어떤 사람이 다음과 같이 상속인을 지정한 경우: "내 형제들 중 세이아와 혼인하는 자는 내 재산의 4분의 3에 대하여 상속인이 되라. 혼인하지 않는 자는 4분의 1에 대하여 상속인이 되라." 만일 세이아가 사망한다면, 상속인들이 균등한 지분을 가지게 됨은 명백하다. 그러나 만일 일방에 의해 그녀가 아내로 맞이해진다면, 그들에게 각각 4분의 3과 4분의 1이 인정된다. 그러나 조건이 성취되기 전에는 어느 쪽도 유산점유를 청구할 수 없다.
§37.11.2.7Si consulto sit inductum nomen heredis, indubitanter probatur bonorum possessionem petere eum non posse, quemadmodum non potest, qui heres scriptus est non consulto testatore: nam pro non scripto est, quem scribi noluit.
만일 의도적으로 상속인의 이름이 지워졌다면, 그가 유산점유를 청구할 수 없음은 의문의 여지없이 증명된다. 이는 유언자의 의도 없이 상속인으로 기재된 자가 청구할 수 없는 것과 마찬가지이다. 왜냐하면 유언자가 기재되는 것을 원치 않았던 자는 기재되지 않은 것으로 여겨지기 때문이다.
§37.11.2.8Si duo sint heredes instituti Primus et Secundus, Secundo Tertius substitutus, omittente Secundo bonorum possessionem Tertius succedit: quod si Tertius noluerit hereditatem adire uel bonorum possessionem accipere, reccidit bonorum possessio ad Primum.
만일 프리무스와 세쿤두스 두 사람이 상속인으로 지정되고 세쿤두스에 대해 테르티우스가 예비상속인으로 대습지정된 경우, 세쿤두스가 유산점유를 포기한다면 테르티우스가 승계한다. 그러나 만일 테르티우스가 상속을 승인하기를 원치 않거나 유산점유를 받기를 원치 않는다면, 유산점유는 프리무스에게로 되돌아간다.
nec erit ei necesse petere bonorum possessionem, sed ipso iure ei adcrescet: heredi enim scripto sicut portio hereditatis, ita et bonorum possessio adcrescit.
그리고 그에게 유산점유를 청구할 필요는 없으며, 법률상 당연히 그에게 가증된다. 왜냐하면 지정상속인에게는 상속의 지분이 가증되는 것처럼 유산점유 역시 가증되기 때문이다.
§37.11.2.9Si seruus heres scriptus sit, ei domino defertur bonorum possessio, ad quem hereditas pertinebit: ambulat enim cum dominio bonorum possessio.
만일 노예가 상속인으로 지정된 경우, 그 유산점유는 상속재산이 귀속될 그 주인에게 돌아간다. 왜냐하면 유산점유는 노예에 대한 소유권과 함께 이동하기 때문이다.
quare si mortis tempore Stichus heres institutus fuit seruus Sempronii nec Sempronius eum iussit adire, sed uel decessit uel etiam eum alienauit et coepit esse Septicii: euenit, ut, si Septicius eum iusserit, Septicio deferatur bonorum possessio: ad hunc enim hereditas pertinet.
그러므로 만일 사망 시점에 상속인으로 지정된 스티쿠스가 셈프로니우스의 노예였고, 셈프로니우스가 그에게 상속을 승인하라고 명하지 않은 채 사망하였거나 혹은 그를 양도하여 세프티키우스의 노예가 되었다면, 세프티키우스가 그에게 승인하도록 명한다면 세프티키우스에게 유산점유가 이전되는 결과를 낳으니, 그에게 상속재산이 귀속되기 때문이다.
unde si per multos dominos transierit seruus tres uel plures, nouissimo dabimus bonorum possessionem.
그러므로 만일 노예가 여러 주인, 즉 셋 또는 그 이상의 주인을 거쳐 이전되었다면, 우리는 마지막 주인에게 유산점유를 부여할 것이다.