[ULPIANUS libro sexto decimo ad edictum. ] §36.1.38.prRestituta hereditas uidetur aut re ipsa, si forte passus est heres possideri res hereditarias uel totas uel aliquas earum hac mente, ut uellet restitueret ille suscipere, non si ex alia causa putauit te possidere.
[울피아누스, 『고시 주석』 제16권] 상속재산은 사실 자체에 의해서도 반환된 것으로 간주된다. 예컨대 상속인이 자신이 반환하고 상대방이 그것을 수령하기를 바란다는 의도로써 상속재산인 물건의 전부 또는 일부가 점유되는 것을 허용한 경우가 그러하다. 당신이 다른 원인으로 점유하고 있다고 상속인이 생각했다면 그러하지 아니하다.
sed et si postea ratum habuit, idem erit dicendum.
그러나 사후에 그가 추인한 경우에도 동일하게 말해져야 한다.
sed et si uerbo dixit se restituere, per epistulam uel per nuntium restituat, audietur.
또한 말로써 반환하겠다고 표명한 경우나, 편지 또는 전령을 통해 반환하는 경우에도 그의 주장은 인정될 것이다.
sed et si uoluntate tua alii restituerit, in te transibunt actiones.
나아가 당신의 의사에 따라 다른 사람에게 반환했다면, 소권은 당신에게 이전한다.
item si alius iussu meo restituit uel ratam habui restitutionem, transisse actiones uidentur.
마찬가지로 나의 명령에 따라 다른 사람이 반환했거나 내가 그 반환을 추인했다면 소권은 이전한 것으로 간주된다.
§36.1.38.1Pupillus autem ipse debet restituere tutore auctore, non tutor sine pupillo, nisi infans est, quia nec mandare actiones tutor pupilli sui potest.
피후견인(미성년자)은 후견인의 인가를 받아 스스로 반환해야 하며, 피후견인 없이는 후견인이 반환할 수 없다. 다만 피후견인이 영아인 경우는 예외인데, 후견인은 자기 피후견인의 소권을 위임할 수도 없기 때문이다.
ne se quidem auctore pupillum restituere potuisse hereditatem diuus Scuerus in persona Arri Honorati pupilli decreuit, qui Arrio Antonino patruo et tutori suo restituerat.
신군 세베루스는 자신의 숙부이자 후견인인 아리우스 안토니누스에게 상속재산을 반환했던 피후견인 아리우스 호노라투스의 사건에서, 후견인 자신의 인가가 있었다 하더라도 피후견인이 상속재산을 반환할 수는 없었다고 결정했다.
§36.1.38.2Sed et si pupillo sit restituenda, non posse pupillo sine tutoris auctoritate restitui constat:
그러나 피후견인에게 반환되어야 하는 경우에도 후견인의 인가 없이는 피후견인에게 반환될 수 없음이 확실하다: