[PAULUS libro singulari ad legem Falcidiam. ] §35.2.3.prSi heres institutus eam hereditatem quae soluendo non est uendiderit, uix quidem poterit persuaderi non fuisse eam hereditatem soluendo, quae emptorem inuenerit: uera autem ratione nihil legatariis debebitur, quia magis ex stultitia emptoris habere uidetur heres institutus quam ex bonis defuncti.
[파울루스, 팔키디우스법에 관한 단권서.] 만약 지정상속인이 채무 초과 상태인 상속재산을 매각한 경우, 매수인을 찾은 상속재산이 채무 초과 상태였다는 것은 참으로 쉽게 설득되기 어려울 것이다. 그러나 법적인 진실에 따르면 수증자에게는 아무것도 지급될 의무가 없다. 지정상속인은 망인의 재산으로부터가 아니라 매수인의 어리석음으로부터 그 이익을 얻은 것으로 보이기 때문이다.
nam et e contrario si male uendiderit res hereditarias, non erit hoc legatariorum detrimentum: ita ergo commodum debet esse heredis, si bene res administrauerit.
왜냐하면 반대로 상속재산을 불리하게 매각했더라도 이것이 수증자의 불이익이 되지 않는 것과 마찬가지로, 만약 재산을 잘 관리했다면 그 이익은 상속인의 몫이어야 하기 때문이다.
§35.2.3.1Sed et si is qui soluendo non est legauerit et heres cum creditoribus deciderit, ne solidum solueret, et ob eam decisionem factum sit, ut aliquid retineret, nihil tamen legatariis debiturum, quia eam pecuniam non ex hereditate, sed ex decisione habet.
또한 채무 초과인 자가 유증을 하고, 상속인이 채권자들과 전액을 변제하지 않기로 합의하여, 그 합의 결과로 얼마간을 남기게 되었다 하더라도, 수증자에게는 아무것도 지급되지 않아야 한다. 그가 그 돈을 상속재산으로부터가 아니라 합의로부터 얻었기 때문이다.
§35.2.3.2Item si rei publicae in annos singulos legatum sit, cum de lege Falcidia quaeratur, Marcellus putat tantum uideri legatum, quantum sufficiat sorti ad usuras trientes eius summae, quae legata est, colligendas.
마찬가지로 만약 국가에 대하여 매년 유증이 이루어진 경우, 팔키디우스법의 적용이 문제될 때, 마르켈루스는 유증된 그 금액의 3분의 1 이자를 회수하기 위해 원본으로서 충분한 만큼만이 유증된 것으로 보아야 한다고 생각한다.