[CELSUS libro trigesimo quinto digestorum. ] §34.7.1.prCatoniana regula sic definit, quod, si testamenti facti tempore decessisset testator, inutile foret, id legatum quandocumque decesserit, non ualere.
[켈수스, 학설휘찬 제35권에서] 카토니우스 규칙은 유언서가 작성된 시점에 유언자가 사망했더라면 무효가 되었을 유증은, 그가 언제 사망하더라도 효력을 가지지 못한다고 이와 같이 정의한다.
quae definitio in quibusdam falsa est.
이 정의는 어떤 경우들에는 잘못된 것이다.
§34.7.1.1Quid enim, si quis ita legauerit: 'si post kalendas mortuus fuero, Titio dato'? an cauillamur? nam hoc modo si statim mortuus fuerit, non esse datum legatum uerius est quam inutiliter datum.
왜냐하면, 만약 누군가 다음과 같이 유증했다면 어찌 되겠는가? "만일 내가 칼렌다에 이후에 사망한다면, 티티우스에게 주어라." 우리가 말꼬리를 잡고 늘어지는 것인가? 왜냐하면 이러한 방식으로 만약 그가 즉시 사망한다면, 유증이 무효로 주어졌다고 하기보다는 유증이 주어지지 않았다고 하는 것이 더 진실에 가깝기 때문이다.
§34.7.1.2Item si tibi legatus est fundus, qui scribendi testamenti tempore tuus est, si eum uiuo testatore alienaueris, legatum tibi debetur, quod non deberetur, si testator statim decessisset.
또한, 만약 유언서를 쓸 당시에 그대의 소유였던 토지가 그대에게 유증되었는데, 그대가 유언자의 생전에 이를 처분했다면, 그대에게 유증물이 지급되어야 하나, 만약 유언자가 즉시 사망했더라면 지급되지 않았을 것이다.