[TERENTIUS CLEMENS libro duodecimo ad legem Iuliam et Papiam. ] §34.3.21.prSi id quod mihi deberes uel tibi uel alii legauero idque mihi solueris uel qualibet alia ratione liberatus a me fueris, exstinguitur legatum.
만일 내가 귀하가 나에게 지고 있는 채무를 귀하 자신 또는 타인에게 유증하였는데, 귀하가 나에게 이를 변제하거나 다른 어떤 사유로 나로부터 채무를 면제받았다면, 그 유증은 소멸한다.
§34.3.21.1Unde Iuliano placuit et si debitori heres exstiterit creditor posteaque ipse creditor decesserit, legatum extingui: et hoc uerum est, quia confusione perinde exstinguitur obligatio ac solutione.
그렇기 때문에, 설령 채권자가 채무자의 상속인이 되고 그 후 채권자 자신이 사망하더라도 유증이 소멸한다고 율리아누스가 판단한 것이다. 그리고 이는 옳다. 왜냐하면 혼동에 의해서도 변제와 마찬가지로 채무 관계가 소멸하기 때문이다.
§34.3.21.2Sed si sub condicione dato legato heres praeoccupauerit et exegerit debitum, aliud dici oportet, quia in arbitrio heredis esse non debet, ut quandoque condicione existente neque ipsi legatario debcatur legatum, si tum uiuat et capere possit, neque ei, ad quem hoc commodum peruenit, si legatarius capere non possit.
그러나 조건부로 유증이 부여된 상황에서 상속인이 미리 손을 써서 채무를 추심하였다면, 다른 판단이 내려져야 마땅하다. 왜냐하면 언젠가 조건이 성취되었을 때, 만일 수증자가 그때 생존해 있고 수증 능력이 있음에도 수증자 자신에게 유증의 의무가 없게 되거나, 수증자가 수증 능력이 없을 때 이 이익이 귀속되는 자에게도 유증의 의무가 없게 되는 일이 상속인의 재량에 달려 있어서는 안 되기 때문이다.