[HERMOGENIANUS libro quarto iuris epitomarum. ] §32.0.22.prSi quis in principio testamenti adscripserit: 'cui bis legauero, semel deberi uolo', postea eodem testamento uel codicillis sciens saepe eidem legauerit, suprema uoluntas potior habetur: nemo enim eam sibi potest legem dicere, ut a priore ei recedere non liceat.
[헤르모게니아누스, 법학요약집 제4권] 누군가 유언서의 서두에 '내가 두 번 유증하는 자에게는 한 번만 이행되기를 원한다'라고 기재한 후, 그 뒤에 동일한 유언서나 보완유언서에서 이를 알면서도 동일인에게 자주 유증한 경우, 최후의 의사가 더 우선적인 것으로 여겨진다. 왜냐하면 아무도 자신에게 이전의 의사로부터 철회하는 것이 허용되지 않는다는 그러한 규칙을 부과할 수 없기 때문이다.
sed hoc ita locum habebit, si specialiter dixerit prioris uoluntatis sibi paenituisse et uoluisse, ut legatarius plura legata accipiat.
그러나 이것은 유언자가 이전의 의사를 후회하고 수증자가 여러 유증을 받기를 원했다고 특별히 언급한 경우에만 적용된다.
§32.0.22.1Miles in eum ex militari delicto capitali dicta sententia, permittente eo in ipsa sententia qui damnauit, sicut testamenti faciendi ita fideicommissi relinquendi potestatem consequitur.
군인은 군사상의 사형에 처할 범죄로 자신에 대해 판결이 내려진 경우라도, 판결을 내린 자가 판결 자체에서 허가한다면, 유언을 작성할 권능과 마찬가지로 신탁유증을 남길 권능을 획득한다.
§32.0.22.2Mortis damnum per fideicommissum serui relicti, antequam mora fiat, fideicommissarius solus patitur, licet alienus relinquatur.
신탁유증에 의해 남겨진 노예의 사망으로 인한 손실은 이행지체가 발생하기 전이라면, 비록 타인의 노예가 남겨진 경우라 할지라도, 신탁수증자만이 홀로 이를 부담한다.