[IDEM libro nono ad edictum. ] §3.3.40.prPomponius scribit non omnes actiones per procuratorem posse quem instituere.
[같은 저자, 『고시주해』 제9권] 폼포니우스는 누구나 모든 소송을 대리인을 통해 제기할 수 있는 것은 아니라고 쓰고 있다.
denique ut liberi, qui in potestate absentis dicuntur, ducantur, interdictum non posse desiderare ait nisi, ut Iulianus ait, causa cognita, id est si et nominatim ei mandatum sit et pater ualetudine uel alia iusta causa impediatur.
결국, 부재자의 권력 하에 있다고 여겨지는 자녀들이 인도되도록 요구하는 금지명령은, 율리아누스가 말하듯이 사정 심리를 거친 경우가 아니라면, 즉 대리인에게 명시적으로 위임이 되었고 아버지가 질병이나 다른 정당한 사유로 방해를 받는 경우가 아니라면, 대리인이 신청할 수 없다고 그는 말한다.
§3.3.40.1Si stipuletur procurator damni infecti uel legatorum, debebit de rato cauere.
만약 대리인이 발생하지 않은 손해나 유증에 대해 문답약정을 맺는다면, 그는 추인에 대해 보증해야 한다.
§3.3.40.2Sed et is, qui quasi defensor in rem actione conuenitur, praeter solitam satisdationem iudicatum solui etiam de rato debet cauere.
그러나 대물소송에서 피고로서 방어자처럼 제소된 자 역시 통상의 판결지급 보증 외에 추인에 대해서도 보증해야 한다.
quid enim si in hoc iudicio rem meam esse pronuntietur, reuersus ille, cuius defensor extiterat, uelit fundum uindicare: nonne ratum non uidebitur habere quod iudicatum est? denique si uerus procurator extitisset uel ipse praesens causam suam egisset et uictus esset: si a me uindicaret, exceptione rei iudicatae summoueretur, et ita Iulianus libro quinquagensimo digestorum scribit: nam cum iudicatur rem meam esse, simul iudicatur illius non esse.
왜냐하면, 만약 이 소송에서 그 물건이 내 것이라고 선고되고, 방어자로서 그가 나타났던 바로 그 부재자가 돌아와서 토지를 회복청구하려 한다면, 판결된 사항을 그가 추인한 것으로 보이지 않지 않겠는가? 결국, 만약 진짜 대리인이 나타났거나 그 자신이 직접 출석하여 자기 사건을 다투다가 패소했다면, 그가 나를 상대로 회복청구를 하더라도 기판력의 항변에 의해 배척되었을 것이며, 율리아누스도 『학설휘찬』 제50권에서 그렇게 쓰고 있다. 왜냐하면 물건이 내 것이라고 판결될 때, 동시에 그것이 그의 것이 아니라고 판결되기 때문이다.
§3.3.40.3Ratihabitionis autem satisdatio ante litis contestationem a procuratore exigitur: ceterum semel lite contestata non compelletur ad cautionem.
한편, 추인의 보증은 소송계속 전에 대리인에게 요구되며, 소송이 한 번 계속된 후에는 보증을 강제받지 않는다.
§3.3.40.4In his autem personis, in quibus mandatum non exigimus, dicendum est, si forte euidens sit contra uoluntatem eos experiri eorum pro quibus interueniunt, debere eos repelli.
그러나 우리가 위임을 요구하지 않는 이 인물들의 경우, 만약 그들이 개입하고 있는 당사자들의 의사에 반하여 소송을 수행하고 있음이 명백하다면 그들은 배척되어야 한다고 말해야 한다.
ergo non exigimus ut habeant uoluntatem uel mandatum, sed ne contraria uoluntas probetur: quamuis de rato offerant cautionem.
따라서 우리는 그들이 의사나 위임을 가지고 있을 것을 요구하는 것이 아니라, 반대되는 의사가 증명되지 않을 것을 요구하는 것이다. 비록 그들이 추인 보증을 제공한다 할지라도 말이다.