[ULPIANUS libro quadragensimo octauo ad edictum. ] §29.6.1.prQui dum captat hereditatem legitimam uel ex testamento, prohibuit testamentarium introire uolente eo facere testamentum uel mutare, diuus Hadrianus constituit denegari ei debere actiones denegatisque ei actionibus fisco locum fore.
[울피아누스, 『고시 평석』 제48권] 법정 상속이나 유언에 따른 상속을 노리고, 유언자가 유언을 작성하거나 변경하기를 원할 때 그가 들어오는 것을 방해한 자에 대하여, 신군 하드리아누스는 그에게 소권이 거부되어야 하며, 그에게 소권이 거부됨으로써 국고에 그 자리가 생기게 된다고 규정했다.
§29.6.1.1Si dominus dolo fecerit, ne testamentum mutaretur, in quo seruus eius scriptus erat, quamuis manumissus adierit hereditatem, actiones ei denegantur, cum et liberis eius si quid fuerit datum, denegari debeat, etsi non fuerint in potestate.
만약 주인이 자신의 노예가 지정되어 있는 유언서가 변경되지 않도록 기망을 행하였고, 비록 그 노예가 해방된 후에 상속을 받았더라도 그에게 소권이 거부되는데, 그의 자녀들에게 무언가가 주어졌다면 그들이 비록 권력 하에 있지 않았더라도 거부되어야 하기 때문이다.
sed si legatum ei relictum sit idque restituere sit rogatus, consequens erit dicere admitti eum ad legatum, quod non ipse habuisset sed ad alium sit translaturus.
그러나 만약 그에게 유증이 남겨졌고 그것을 이전하도록 요청받았다면, 그가 유증을 받도록 허용해야 한다고 말하는 것이 논리적인 결론이다. 왜냐하면 그는 그것을 스스로 소유하는 것이 아니라 타인에게 이전할 것이기 때문이다.
§29.6.1.2Si plures heredes instituti sint et omnes dolo fecerint, quo minus testamentum mutaretur, dicendum est actiones omnibus denegari, quia omnes dolo fecerunt.
만약 여러 상속인이 지정되었고 모두가 유언서가 변경되는 것을 막기 위해 기망을 행하였다면, 모두가 기망을 행한 것이므로 모두에게 소권이 거부되어야 한다고 말해야 한다.