[PAULUS libro quinto ad legem Iuliam et Papiam. ] §28.5.72.prIllae autem institutiones captatoriae non sunt, ueluti si ita heredem quis instituat: 'qua ex parte Titius me heredem instituit, ex ea parte Maeuius heres esto', quia in praeteritum, non in futurum institutio collata est.
[바울루스, 율리우스와 파피우스법 주해 제5권.] 그러나 다음과 같은 상속인 지정은 유언획득적인 것이 아니다. 예컨대 어떤 사람이 다음과 같이 상속인을 지정하는 경우이다. "티티우스가 나를 상속인으로 지정한 그 지분만큼, 마에위우스는 상속인이 될지어다." 왜냐하면 이 지정은 미래가 아니라 과거로 돌려져 있기 때문이다.
§28.5.72.1Sed illud quaeri potest, an idem seruandum sit quod senatus censuit, etiamsi in aliam personam captionem direxerit, ueluti si ita scripserit: 'Titius, si Maeuium tabulis testamenti sui heredem a se scriptum ostenderit probaueritque, heres esto', quod in sententiam senatus consulti incidere non est dubium.
그러나 비록 그가 획득의 기도를 타인에게 향하게 했을지라도, 원로원이 결의한 것과 동일한 원칙이 유지되어야 하는가라는 의문이 제기될 수 있다. 예컨대 다음과 같이 쓴 경우이다. "티티우스는, 만일 그가 자신의 유언장에서 마에위우스를 자신에 의해 상속인으로 지정했음을 보여주고 증명한다면, 상속인이 될지어다." 이것이 원로원 결의의 취지에 해당함은 의심의 여지가 없다.