[TRYPHONINUS libro tertio decimo disputationum. ] §27.10.16.prSi furioso puberi quamquam maiori annorum uiginti quinque curatorem pater testamento dederit, eum praetor dare debet secutus patris uoluntatem: manet enim ea datio curatoris apud praetorem, ut rescripto diui Marci continetur. H
[트리포니누스, 『논의록』 제13권] 만일 아버지가 유언으로, 비록 25세가 넘었으나 사춘기에 달한 미친 자에 대해 보수인을 지정하였다면, 프라이토르는 아버지를 의사를 따라 그를 임명해야 한다. 왜냐하면 신군 마르쿠스의 칙답에 규정된 바와 같이, 보수인의 그 지정은 프라이토르에게 맡겨진 채로 남아있기 때문이다.
§27.10.16.1is consequens est, ut et si prodigo curatorem dederit pater, uoluntatem eius sequi debeat praetor eumque dare curatorem.
이로부터 귀결되는 것은, 설령 아버지가 낭비자에 대해 보수인을 지정하였다 하더라도, 프라이토르는 그의 의사를 따라 그를 보수인으로 임명해야 한다는 것이다.
sed utrum omnimodo, an ita, si futurum esset, ut, nisi pater aliquid testamento cauisset, praetor ei bonis interdicturus esset? et maxime si filios habeat iste prodigus?
그러나 이것이 전적으로 그러한가, 아니면 만일 아버지가 유언으로 아무런 대책을 세워두지 않았더라면 프라이토르가 그에게 재산의 관리·처분을 금지하였을 터인 경우에 한해서인가? 그리고 특히 그 낭비자에게 자녀가 있는 경우에는 어떠한가?
§27.10.16.2Potuit tamen pater et alias prouidere nepotibus suis, si eos iussisset heredes esse et exheredasset filium eique quod sufficeret alimentorum nomine ab eis certum legasset addita causa necessitateque iudicii sui: aut si non habuit in potestate nepotes, quoniam emancipato iam filio nati fuissent, sub condicione eos heredes instituere, ut emanciparentur a patre prodigo.
그러나 아버지는 다른 방법으로도 자신의 손자들을 돌볼 수 있었다. 즉, 손자들을 상속인으로 지정하고 아들을 상속인에서 배제하며, 아들에게는 그들(손자들)로부터 부양료의 명목으로 충분할 만큼의 특정 액수를 유증하도록 하되, 자신의 판단에 대한 이유와 필요성을 첨부하는 것이다. 또는, 이미 아들이 해방된 후에 태어났기 때문에 손자들을 자신의 가권 하에 두고 있지 않았다면, 그들이 낭비자인 아버지로부터 해방되어야 한다는 조건 하에 그들을 상속인으로 지정함으로써 그렇게 할 수 있었다.
§27.10.16.3Sed quid si nec ad hoc consensurus esset prodigus? sed per omnia iudicium testatoris sequendum est, ne, quem pater uero consilio prodigum credidit, eum magistratus propter aliquid forte suum uitium idoneum putauerit.
하지만 만일 낭비자가 이것에조차 동의하려 하지 않는다면 어찌할 것인가? 그러나 모든 면에서 유언자의 판단을 따라야 한다. 이는 아버지가 참된 사려에 의해 낭비자라고 믿었던 자를, 정무관이 어쩌면 자신의 어떠한 과실로 인해 적임자라고 생각하는 일이 없도록 하기 위함이다.