[PAPINIANUS libro quarto responsorum. ] §23.2.34.prGenerali mandato quaerendi mariti filiae familias non fieri nuptias rationis est: itaque personam eius patri demonstrari, qui matrimonio consenserit, ut nuptiae contrahantur, necesse est.
[파피니아누스, ‘답변록’ 제4권] 가자(家子)인 딸의 남편을 찾으라는 일반적인 위임에 의해서는 혼인이 성립하지 않는다고 보는 것이 합리적이다. 따라서 혼인이 체결되기 위해서는, 혼인에 동의할 아버지에게 그 인물의 신원이 제시되는 것이 필요하다.
§23.2.34.1Ream adulterii, quam uir iure mariti postulauit, non prohibetur post abolitionem uxorem denuo ducere: sed et si non iure mariti ream postulauit, iure contractum matrimonium uidebitur.
남편이 남편의 권리에 기하여 간통죄로 고발한 피고인 여성을, 공소 기각 후에 다시 아내로 맞이하는 것은 금지되지 않는다. 그러나 남편의 권리에 기하지 않고 그녀를 피고인으로 고발한 경우라 하더라도, 혼인은 법에 따라 체결된 것으로 간주될 것이다.
§23.2.34.2Inter priuignos contrahi nuptiae possunt, etsi fratrem communem ex nouo parentium matrimonio susceptum habeant.
의붓자식들 사이에서는, 부모의 새로운 혼인으로부터 태어난 공통의 형제를 그들이 두고 있다 하더라도, 혼인이 체결될 수 있다.
§23.2.34.3Filiam senatoris nuptias libertini secutam patris casus non faciat uxorem: nam quaesita dignitas liberis propter crimen patris auferenda non est.
해방노예와의 혼인을 감행한 원로원 의원의 딸에 대하여, 아버지의 신분 상실이 그녀를 아내로 만드는 것은 아니다. 왜냐하면 자녀들이 획득한 존엄은 아버지의 범죄 때문에 박탈되어서는 안 되기 때문이다.