[IDEM libro uicesimo quaestionum. ] §20.1.3.prSi superatus sit debitor, qui rem suam uindicabat, quod suam non probaret, aeque seruanda erit creditori actio Seruiana probanti res in bonis eo tempore, quo pignus contrahebatur, illius fuisse.
[같은 저자, 질문집 제20권] 자신의 물건을 청구하던 채무자가 자신의 것임을 입증하지 못했다는 이유로 패소하더라도, 질권이 설정되던 당시에 그 물건이 그의 재산에 속해 있었음을 입증하는 채권자에게는 마찬가지로 세르비우스 소권이 보존되어야 한다.
sed et si uictus sit debitor uindicans hereditatem, iudex actionis Seruianae neglecta de hereditate dicta sententia pignoris causam inspicere debebit.
그러나 상속재산을 청구하던 채무자가 패소하더라도, 세르비우스 소권의 법관은 상속재산에 관해 내려진 판결을 도외시하고 질권의 원인을 심리해야 한다.
atquin aliud in legatis et libertatibus dictum est, cum secundum eum, qui legitimam hereditatem uindicabat, sententia dicta est.
하지만 법정상속재산을 청구하던 자에게 유리하게 판결이 내려진 경우, 유증과 노비해방에 있어서는 다른 원칙이 적용된다고 말해진다.
sed creditor non bene legatariis per omnia comparatur, cum legata quidem aliter ualere non possunt, quam si testamentum ratum esse constaret: enimuero fieri potest, ut et pignus recte sit acceptum nec tamen ab eo lis bene instituta.
그러나 채권자는 모든 점에서 유증수령인과 적절히 비교되지는 않는데, 유증은 유언이 유효한 것으로 확정되지 않으면 달리 효력을 가질 수 없기 때문이다. 실제로 질권은 정당하게 설정되었으나, 채무자에 의해 소송이 부적절하게 제기되었던 것일 수도 있기 때문이다.
§20.1.3.1Per iniuriam uictus apud iudicium rem quam petierat postea pignori obligauit: non plus habere creditor potest, quam habet qui pignus dedit.
재판에서 부당하게 패소한 자가 자신이 청구했던 물건을 그 후에 질권의 목적으로 제공한 경우, 채권자는 질권을 설정한 자가 가지는 것보다 더 많은 권리를 가질 수 없다.
ergo summouebitur rei iudicatae exceptione, tametsi maxime nullam propriam qui uicit actionem exercere possit: non enim quid ille non habuit, sed quid in ea re quae pignori data est debitor habuerit, considerandum est.
따라서 승소한 자가 비록 자신만의 소권을 전혀 행사할 수 없다 하더라도, 채권자는 기판력의 항변에 의해 배제될 것이다. 왜냐하면 승소한 자가 무엇을 가지지 못했는가가 아니라, 질물로 제공된 물건에 대해 채무자가 무엇을 가지고 있었는가가 고려되어야 하기 때문이다.