[IDEM libro quinto responsorum. ] §20.1.29.prPaulus respondit generalem quidem conuentionem sufficere ad obligationem pignorum: sed ea, quae ex bonis defuncti non fuerunt, sed postea ab herede eius ex alia causa adquisita sunt, uindicari non posse a creditore testatoris.
[같은 저자, 『답변집』 제5권으로부터] 파울루스는 포괄적인 합의만으로도 담보의 의무를 설정하기에 충분하지만, 피상속인의 재산에 속하지 않았던 것으로서 나중에 그의 상속인이 다른 원인으로 취득한 것은 유언자의 채권자가 담보권을 주장할 수 없다고 답변하였다.
§20.1.29.1Si mancipia in causam pignoris ceciderunt, ea quoque, quae ex his nata sunt, eodem iure habenda sunt.
노예들이 담보에 제공된 경우, 그들에게서 태어난 자식들 또한 동일한 법적 권리 하에 있는 것으로 취급되어야 한다.
quod tamen diximus etiam adgnata teneri, siue specialiter de his conuenerit siue non, ita procedit, si dominium eorum ad eum peruenit qui obligauit uel heredem eius: ceterum si apud alium dominum pepererint, non erunt obligata.
그러나 그들에 대한 특별한 합의가 있었든 없었든 태어난 자식들 또한 담보의 효력을 받는다고 우리가 말한 것은, 그들의 소유권이 담보를 제공한 자 또는 그의 상속인에게 귀속된 경우에만 적용된다. 반면, 만일 다른 소유자 밑에서 태어났다면 담보의 효력을 받지 않는다.
§20.1.29.2Domus pignori data exusta est eamque aream emit Lucius Titius et exstruxit: quaesitum est de iure pignoris.
담보로 제공된 가옥이 소실되었고, 루키우스 티티우스가 그 대지를 매수하여 건물을 새로 지었다. 이에 담보권에 대하여 질문이 제기되었다.
Paulus respondit pignoris persecutionem perseuerare et ideo ius soli superficiem secutam uideri, id est cum iure pignoris: sed bona fide possessores non aliter cogendos creditoribus aedificium restituere, quam sumptus in exstructione erogatos, quatenus pretiosior res facta est, reciperent.
파울루스는 담보권의 추급은 존속하며, 따라서 지상물은 토지의 권리를 따르는 것으로 보아야 하니, 즉 담보권과 함께 따르는 것이라고 답변하였다. 다만 선의의 점유자는 건물이 더 가치 있게 된 한도 내에서 건축에 지출된 비용을 상환받지 않고서는 채권자들에게 건물을 반환하도록 강제되어서는 안 된다.
§20.1.29.3Si sciente et consentiente domino seruus, ut omnia bona domini pignori obligata essent, conuenit, ipsum quoque qui cauit obligatum esse pignoris iure.
주인이 알고 동의하는 가운데, 주인의 모든 재산이 담보로 제공되도록 노예가 합의하였다면, 그 약정을 체결한 노예 자신 또한 담보권에 의해 구속된다.