[ULPIANUS libro nono decimo ad edictum. ] §10.2.8.prPomponius scribit, si uni ex heredibus praelegatae fuerint rationes, non prius ei tradendas, quam coheredes descripserint.
[울피아누스, 고시 주해 제19권] 폼포니우스는 만약 상속인 중 한 명에게 회계 장부가 선유증되었다면, 공동상속인들이 이를 필사하기 전에는 그에게 인도되어서는 안 된다고 기록하고 있다.
nam et si seruus actor, inquit, fuerit legatus, non alias eum tradendum, quam rationes reddiderit.
왜냐하면 그가 말하기를, 설령 장부 관리인 노예가 유증되었다 하더라도, 그가 회계를 보고하기 전에는 인도되어서는 안 되기 때문이다.
nos uidebimus, numquid et cautio sit interponenda, ut, quotiens desideratae fuerint rationes uel actor praelegatus, copia eorum fiat? plerumque enim authenticae rationes sunt necessariae actori ad instruenda ea, quae postea emergunt ad notitiam eius spectantia.
우리는 회계 장부나 선유증된 장부 관리인이 요구될 때마다 그 이용 편의가 제공될 수 있도록 보증 또한 제공되어야 하는지 검토할 것이다. 왜냐하면 대개 원본 장부는 장부 관리인에게 그 후 그의 직무와 관련하여 발생하는 사항들을 처리하기 위해 필요하기 때문이다.
et necessarium est cautionem ab eo super hoc coheredibus praestari.
그리고 이 점에 관하여 그가 공동상속인들에게 보증을 제공하는 것이 필요하다.
§10.2.8.1Idem Pomponius ait columbas, quae emitti solent de columbario, uenire in familiae herciscundae iudicium, cum nostrae sint tamdiu, quamdiu consuetudinem habeant ad nos reuertendi: quare si quis eas adpraehendisset, furti nobis competit actio.
같은 폼포니우스는 비둘기장에 놓아주는 습관이 있는 비둘기들은 우리에게 되돌아오는 습관을 가지고 있는 한 우리의 것이므로 유산 분할 소송의 대상이 된다고 말한다. 따라서 만약 누군가가 그것들을 잡았다면 우리에게 절도 소송 제기 권한이 생긴다.
idem et in apibus dicitur, quia in patrimonio nostro computantur.
같은 법리가 벌에 대해서도 언급되는데, 왜냐하면 벌은 우리의 자산에 산입되기 때문이다.
§10.2.8.2Sed et si quid de pecoribus nostris a bestia ereptum sit, uenire in familiae erciscundae iudicium putat, si feram euaserit: nam magis esse, ut non desinat nostrum esse, inquit, quod a lupo eripitur uel alia bestia, tamdiu, quamdiu ab eo non fuerit consumptum.
그러나 또한 우리의 가축 중 무언가가 맹수에게 빼앗겼다 하더라도 그것이 야생 동물로부터 벗어난다면 유산 분할 소송의 대상이 된다고 그는 생각한다. 왜냐하면 늑대나 다른 맹수에게 빼앗긴 것은 그것에 의해 소비되지 않은 한 우리의 소유이기를 그치지 않는다고 보는 것이 더 타당하기 때문이라고 그는 말한다.