[GAIUS libro septimo ad edictum prouinciale. ]
[가이우스, 지방고시 주석 제7권] 이 소송은 12표법에서 기원한다.
§10.2.1.prHaec actio proficiscitur e lege duodecim tabularum: namque coheredibus uolentibus a communione discedere necessarium uidebatur aliquam actionem constitui, qua inter eos res hereditariae distribuerentur.
공동상속인들이 공유 관계에서 벗어나기를 원할 때, 그들 사이에 상속재산이 분배되도록 하는 어떤 소송이 제정되는 것이 필요하다고 여겨졌기 때문이다.
§10.2.1.1Quae quidem actio nihilo minus ei quoque ipso iure competit, qui suam partem non possidet: sed si is qui possidet neget eum sibi coheredem esse, potest eum excludere per hanc exceptionem 'si in ea re, qua de agitur, praeiudicium hereditati non fiat'.
그리고 이 소송은 자신의 지분을 점유하지 않은 자에게도 당연히 법률상 인정된다. 그러나 점유하고 있는 자가 상대방이 자신의 공동상속인임을 부인하는 경우, '다투어지고 있는 그 사건에서 상속권에 대한 선결적 불이익이 초래되지 않는 한'이라는 항변을 통해 상대방을 배제할 수 있다.
quod si possideat eam partem, licet negetur esse coheres, non nocet talis exceptio: quo fit, ut eo casu ipse iudex, apud quem hoc iudicium agitur, cognoscat, an coheres sit: nisi enim coheres sit, neque adiudicari quicquam ei oportet neque aduersarius ei condemnandus est.
반면에 만약 그가 그 지분을 점유하고 있다면, 비록 그가 공동상속인임이 부인될지라도 그러한 항변은 해가 되지 않는다. 이로써 그 경우에는 이 재판을 주재하는 심판관 자신이 그가 공동상속인인지 여부를 심리하게 된다. 왜냐하면 공동상속인이 아니라면 그에게 어떤 것도 판결로써 귀속되어서는 안 되며, 상대방이 그에게 패소 판결을 받아서도 안 되기 때문이다.