§79.1Expecto epistulas tuas, quibus mihi indices, circuitus Siciliae totius quid tibi novi ostenderit, et ante omnia de ipsa Charybdi certiora.
나는 그대의 편지를 기다리고 있네. 그 안에서 시칠리아 전체를 일주한 것이 그대에게 어떤 새로운 것을 보여주었는지, 그리고 무엇보다도 카리브디스 자체에 대한 더 확실한 정보를 내게 알려주기를 바라네.
Nam Scyllam saxum esse et quidem non terribile navigantibus optime scio;
스킬라가 바위이며 항해자들에게 전혀 두려운 존재가 아니라는 것은 나도 아주 잘 알고 있네.
Charybdis an respondeat fabulis, perscribi mihi desidero et, si forte observaveris, dignum est autem quod observes, fac nos certiores, utrum uno tantum vento agatur in vertices an omnis tempestas aeque mare illud contorqueat, et an verum sit, quicquid illo freti turbine abreptum est, per multa milia trahi conditum et circa Tauromenitanum litus emergere.
카리브디스가 전설과 부합하는지 여부를 내게 자세히 써 보내주기를 갈망하네. 그리고 만약 그대가 우연히 관찰했다면—실로 관찰할 가치가 있는 일이네만—우리에게 알려주게나. 그것이 단 하나의 바람에 의해서만 소용돌이로 몰아치는지, 아니면 모든 폭풍이 그 바다를 똑같이 뒤틀어버리는지, 그리고 그 해협의 소용돌이에 휩쓸려 들어간 것은 무엇이든 수 마일 동안 잠긴 채 끌려가다가 타우로메니움 해안 근처에서 떠오른다는 것이 사실인지를 말이네.
§79.2Si haec mihi perscripseris, tunc tibi audebo mandare, ut in honorem meum Aetnam quoque ascendas, quam consumi et sensim subsidere ex hoc colligunt quidam, quod aliquando longius navigantibus solebat ostendi.
만약 그대가 이것들을 내게 자세히 써서 보내준다면, 그때 나는 내 체면을 세워주기 위해서라도 그대에게 에트나 산에도 올라가 보라고 감히 권하겠네. 에트나 산에 대해서는 그것이 소모되고 점차 가라앉고 있다고 어떤 이들이 다음과 같은 사실로부터 추론하네. 즉, 예전에는 더 멀리 항해하는 이들에게도 그것이 보이곤 했다는 사실 말이네.
Potest hoc accidere, non quia montis altitudo descendit, sed quia ignis evanuit et minus vehemens ac largus effertur, ob eandem causam fumo quoque per diem segniore.
이런 일이 일어날 수 있는 것은 산의 높이가 낮아져서가 아니라, 불이 사라지고 덜 격렬하며 덜 풍부하게 분출되기 때문이고, 동일한 원인으로 낮 동안의 연기 또한 더 둔해졌기 때문이네.
Neutrum autem incredibile est, nec montem, qui devoretur cotidie, minui, nec manere eundem, quia non ipsum exest, sed in aliqua inferna valle conceptus exaestuat et aliis pascitur.
하지만 두 가지 모두 믿기 어려운 일은 아니네. 매일 소모되는 산이 줄어든다는 것도, 그리고 똑같이 유지된다는 것도 말이네. 왜냐하면 산 자체가 갉아 먹히는 것이 아니라, 어떤 지하 골짜기에서 생겨난 불이 끓어오르며 다른 것들을 먹고 자라기 때문이네.
In ipso monte non alimentum habet, sed viam.
산 자체 속에서 불은 그것의 영양분을 가지는 것이 아니라, 오직 통로만을 가질 뿐이네.
§79.3In Lycia regio notissima est, Hephaestion incolae vocant, foratum pluribus locis solum, quod sine ullo nascentium damno ignis innoxius circumit.
리키아에는 매우 잘 알려진 지역이 있어 주민들이 헤파이스티온이라 부르는데, 여러 곳에 구멍이 뚫린 땅이 있고, 자라나는 식물들에게 아무런 해를 끼치지 않으면서 무해한 불이 그 주위를 돌고 있네.
Laeta itaque regio est et herbida nihil flammis adurentibus, sed tantum vi remissa ac languida refulgentibus.
그리하여 그 지역은 비옥하고 풀이 무성하며, 불꽃은 아무것도 태우지 않고 오직 약해지고 누그러진 힘으로 빛날 뿐이네.
§79.4Sed reservemus ista tunc quaesituri, cum tu mihi scripseris, quantum ab ipso ore montis nives absint, quas ne aestas quidem solvit;
그러나 그런 일들은 그대가 내게 에트나 산의 분화구 자체로부터 눈이 얼마나 떨어져 있는지 써서 보낼 때 탐구하기로 미뤄두세.
adeo tutae sunt ab igne vicino.
그 눈은 여름조차도 녹이지 못하니, 이웃한 불로부터 그토록 안전하네.
Non est autem quod istam curam imputes mihi.
하지만 그대가 그 수고를 내 탓으로 돌릴(생색을 낼) 이유는 없네.
Morbo enim tuo daturus eras, etiam si nemo mandaret.
왜냐하면 아무도 명령하지 않았더라도, 그대는 그대 자신의 '질병'(탐구의 열망)에 그것을 바쳤을 것이기 때문이네.
§79.5Quid tibi do, ne Aetnam describas in tuo carmine, ne hunc sollemnem omnibus poetis locum adtingas? Quem quo minus Ovidius tractaret, nihil obstitit, quod iam Vergilius impleverat.
그대가 자신의 시에서 에트나 산을 묘사하지 않도록, 모든 시인들에게 이 상투적인 주제에 손대지 않도록 하기 위해 내가 그대에게 무엇을 주어야 하겠는가? 베르길리우스가 이미 그것을 가득 채웠다는 사실도, 오비디우스가 그것을 다루는 것을 조금도 막지 못했네.
Ne Severum quidem Cornelium uterque deterruit.
두 사람 모두 코르넬리우스 세베루스조차 단념시키지 못했지.
Omnibus praeterea feliciter hic locus se dedit et qui praecesserant, non praeripuisse mihi videntur, quae dici poterant, sed aperuisse.
게다가 이 주제는 모든 이에게 행운스럽게 자신을 내주었으며, 앞서 간 이들은 말해질 수 있는 것들을 가로챈 것이 아니라 오히려 열어준 것처럼 내게는 보이네.
§79.6M ultum interest, utrum ad consumptam materiam an ad subactam accedas;
다 써버린 소재에 접근하는가, 아니면 잘 경작된 소재에 접근하는가 사이에는 큰 차이가 있네.
crescit in dies et inventuris inventa non obstant.
소재는 나날이 성장하며, 이미 발견된 것들은 앞으로 발견하려는 이들의 장애물이 되지 않네.
Praeterea condicio optima est ultimi; parata verba invenit, quae aliter instructa novam faciem habent.
게다가 마지막에 오는 자의 처지가 가장 좋으니, 그는 이미 준비된 언어들을 발견하고, 그것들은 다르게 배열됨으로써 새로운 모습을 띠게 되네.
Nec illis manus inicit tamquam alienis.
그리고 그는 그것들을 남의 것인 양 강탈하지도 않네.
§79.7Sunt enim publica.
그것들은 공공의 것이기 때문이네.
Aut ego te non novi aut Aetna tibi salivam movet.
내가 그대를 잘 모르거나, 아니면 에트나 산이 그대의 침샘을 자극하고(창작욕을 돋우고) 있거나 둘 중 하나이네.
Iam cupis grande aliquid et par prioribus scribere.
그대는 벌써 원대한 것, 그리고 선인들과 대등한 것을 쓰고 싶어 안달하고 있네.
Plus enim sperare modestia tibi tua non permittit, quae tanta in te est, ut videaris mihi retracturus ingenii tui vires, si vincendi periculum sit;
왜냐하면 그 이상의 것을 바라기에는 그대의 겸손함이 허락하지 않기 때문이네. 그 겸손함이 그대에게 너무나 커서, 만약 이길 위험(가능성)이 있다면 그대는 그대 재능의 힘을 억제해 버릴 것처럼 내게 보이네.
tanta tibi priorum reverentia est.
선인들에 대한 그대의 경외심이 그토록 크기 때문이네.
§79.8Inter cetera hoc habet boni sapientia: nemo ab altero potest vinci, nisi dum ascenditur.
다른 여러 장점들 중에서도 지혜는 다음과 같은 좋은 점을 가지고 있네. 즉, 올라가는 동안을 제외하고는 아무도 타인에 의해 추월당할 수 없다는 것이네.
Cum ad summum perveneris, paria sunt, non est incremento locus, statur.
정상에 올랐을 때는 모두 대등하며, 더 성장할 여지가 없고, 멈추어 서게 되네.
Numquid sol magnitudini suae adicit? Numquid ultra quam solet, luna procedit? Maria non crescunt.
태양이 자신의 크기에 무엇을 더하겠는가? 달이 늘 하던 것 이상으로 나아가겠는가? 바다는 자라나지 않네.
Mundus eundem habitum ac modum servat.
우주는 동일한 상태와 한계를 유지하네.
§79.9Extollere se, quae iustam magnitudinem implevere, non possunt.
적정한 크기를 채운 것들은 자신을 더 높이 올릴 수 없네.
Quicumque fuerint sapientes, pares erunt et aequales.
지혜로운 자가 된 이들은 누구든 대등하고 평등할 것이네.
Habebit unusquisque ex iis proprias dotes: alius erit adfabilior, alius expeditior, alius promptior in eloquendo, alius facundior;
그들 각자는 고유한 재능을 가질 것이니, 어떤 이는 더 상냥할 것이고, 어떤 이는 더 민첩할 것이며, 어떤 이는 말하는 데 더 신속할 것이고, 어떤 이는 더 웅변적일 것이네.
illud, de quo agitur, quod beatum facit, aequalest in omnibus.
그러나 논의되고 있는 그것, 즉 사람을 행복하게 만드는 그것은 모든 이에게 있어서 평등하네.