§7.1.1annus hic erit insignis novi hominis consulatu, insignis novis duobus magistratibus, praetura et curuli aedilitate.
이 해는 신인의 집정관직으로 인하여, 그리고 두 개의 새로운 관직인 법무관직과 고급 에딜리스직으로 인하여 두드러진 해가 될 것이다.
hos sibi patricii quaesivere honores pro concesso plebi altero consulatu.
귀족들은 평민에게 다른 한쪽의 집정관직을 양보한 대가로, 자신들을 위해 이 명예로운 관직들을 얻어냈다.
§7.1.2plebes consulatum L. Sextio, cuius lege partus erat, dedit;
평민은 자신의 법률에 의해 그것이 획득되었던 루키우스 섹스티우스에게 집정관직을 주었다.
patres praeturam Sp. Furio M. f. Camillo, aedilitatem Cn. Quinctio Capitolino et P. Cornelio Scipioni, suarum gentium viris, gratia campestri dederunt.
귀족들은 선거 마당에서의 영향력을 통해, 법무관직을 마르쿠스의 아들 스푸리우스 푸리우스 카밀루스에게, 에딜리스직을 그나이우스 퀸크티우스 카피톨리누스와 푸블리우스 코르넬리우스 스키피오라는 자신들 씨족의 인물들에게 주었다.
L. Sextio collega ex patribus datus L. Aemilius Mamercinus.
루키우스 섹스티우스에게는 귀족 중에서 루키우스 에밀리우스 마메르키누스가 동료로 주어졌다.
§7.1.3principio anni et de Gallis, quos primo palatos per Apuliam congregari iam fama erat, et de Hernicorum defectione agitata mentio.
해의 초에, 처음에는 아풀리아 전역으로 흩어졌으나 이제는 집결하고 있다는 소문이 돌던 갈리아인들에 대해서와, 헤르니키족의 반란에 대해서도 논의가 제기되었다.
§7.1.4cum de industria omnia, ne quid per plebeium consulem ageretur, proferrentur, silentium omnium rerum ac iustitio simile otium fuit,
평민 출신의 집정관을 통해 아무 일도 처리되지 않도록 모든 일이 의도적으로 연기되었기에, 모든 공무의 침묵과 사법 정지(유스티티움)와 유사한 휴업 상태가 이어졌다.
§7.1.5nisi quod, non patientibus tacitum tribunis, quod pro consule uno plebeio tres patricios magistratus curulibus sellis praetextatos tamquam consules sedentes nobilitas sibi sumpsisset,
다만, 한 명의 평민 집정관에 대해 귀족층이 토가 프라이텍스타를 입고 집정관처럼 쿠룰리스 의자에 앉는 세 명의 귀족 출신 정무관들을 자신들을 위해 차지했다는 사실을 호민관들이 묵과하지 않았던 것을 제외하고는 말이다.
§7.1.6praetorem quidem etiam iura reddentem et collegam consulibus atque iisdem auspiciis creatum, verecundia inde inposita est senatui ex patribus iubendi aediles curules creari.
실로 그 법무관은 사법을 집행하는 자이자 집정관들의 동료로서 동일한 길조 하에 선출된 이였는데, 이 일로 인해 원로원은 귀족들 중에서 고급 에딜리스를 선출하라고 명령하기에 부끄러움을 느끼게 되었다.
primo, ut alternis annis ex plebe fierent, convenerat; postea promiscuum fuit. inde L. Genucio
처음에는 격년으로 평민 중에서 선출되기로 합의가 이루어졌으나, 나중에는 제한 없이 공통으로 선출되었다.
§7.1.7et Q. Servilio consulibus et ab seditione et a bello quietis rebus, ne quando a metu ac periculis vacarent, pestilentia ingens orta.
그 후 루키우스 게누키우스 와 퀸투스 세르윌리우스가 집정관일 때, 내란과 전쟁으로부터 정세가 평온하였으나, 그들이 언제고 공포와 위험으로부터 벗어나는 일이 없도록 하기나 하려는 듯 거대한 역병이 발생했다.
§7.1.8censorem, aedilem curulem, tres tribunos plebis mortuos ferunt, pro portione et ex multitudine alia multa funera fuisse;
감찰관 한 명, 고급 에딜리스 한 명, 평민 호민관 세 명이 사망했다고 전해지며, 다른 일반 대중 가운데서도 비율에 따라 많은 다른 죽음이 있었다고 한다.
maxumeque eam pestilentiam insignem mors quamvis matura, tamen acerba M. Furi fecit.
그리고 무엇보다도 그 역병을 두드러지게 만든 것은, 비록 천수를 누린 것이었으나 그럼에도 역시 비통한 마르쿠스 푸리우스의 죽음이었다.
§7.1.9fuit enim vere vir unicus in omni fortuna, princeps pace belloque, priusquam exulatum iret, clarior in exilio vel desiderio civitatis, quae capta absentis inploravit opem, vel felicitate, qua restitutus in patriam secum patriam ipsam restituit;
왜냐하면 그는 모든 처지에 있어서 진정 독보적인 인물이었으며 평화시에도 전쟁시에도 일인자였기 때문이다. 망명을 가기 전에도 이미 명성이 높았으나, 망명 중에 한층 더 현저해졌으니, 이는 함락된 국가가 부재중인 그의 원조를 간청했던 국가의 간절함 때문이기도 하였고, 조국으로 복귀했을 때 그 자신과 함께 조국 그 자체를 복원시켰던 행운 때문이기도 하였다.
§7.1.10par deinde per quinque et viginti annos — tot enim postea vixit — titulo tantae gloriae fuit dignusque habitus, quem secundum a Romulo conditorem urbis Romanae ferrent.
그 후 25년 동안(그는 그 뒤로 그만큼의 세월을 더 살았기 때문이다) 그는 그토록 위대한 영광의 칭호에 걸맞은 인물이었으며, 로물루스 다음가는 로마 도성의 제2의 건국자로 불리기에 마땅한 인물로 여겨졌다.