§21.35.1postero die iam segnius intercursantibus barbaris iunctae copiae, saltusque haud sine clade, maiore tamen iumentorum quam hominum pernicie, superatus. §21.35.2inde montani pauciores iam et latrocinii magis quam belli more concursabant modo in primum modo in novissimum agmen, utcumque aut locus opportunitatem daret aut progressi morative aliquam occasionem fecissent. §21.35.3elephanti sicut per artas praecipitesque vias magna mora agebantur, ita tutum ab hostibus, quacumque incederent, quia insuetis adeundi propius metus erat, agmen praebebant. §21.35.4nono die in iugum Alpium perventum est per invia pleraque et errores, quos aut ducentium fraus aut, ubi fides iis non esset, temere initae valles a coniectantibus iter faciebant. §21.35.5biduum in iugo stativa habita, fessisque labore ac pugnando quies data militibus;
\n다음 날, 이제 야만인들이 그리 활발하게 가로막아 오지 않았기에 군세는 합류했고, 고개는 손실이 없지는 않았으나 인간보다는 오히려 가축의 피해가 더 큰 채로 돌파되었다.\n\n그곳에서부터 산악 부족들은 수적으로도 줄어들었고, 전쟁이라기보다는 약탈에 가까운 방식으로, 장소가 편의를 주거나 혹은 앞서가거나 지체된 자들이 기회를 만들어 낼 때마다 때로는 전위 대열을, 때로는 마지막 대열을 습격했다.\n\n코끼리들은 좁고 험한 길 때문에 큰 지체를 겪으며 이동해야 했으나, 한편으로는 그들이 지나가는 곳마다 적들로부터 군세를 안전하게 지켜 주었는데, 왜냐하면 그것에 익숙하지 않은 적들에게는 더 가까이 다가가는 것에 대한 두려움이 있었기 때문이다.\n\n아홉째 날에 알프스산맥의 등성이에 도달했는데, 그 과정은 대부분 길이 없는 곳이었고, 안내인들의 기만이나 혹은 그들을 신뢰할 수 없을 때 경로를 짐작하는 자들에 의해 무모하게 진입한 골짜기들로 인한 방황의 연속이었다.\n\n이틀 동안 등성이에서 정지 영을 유지하며, 노고와 전투로 지친 병사들에게 휴식이 주어졌다.
iumentaque aliquot, quae prolapsa in rupibus erant, sequendo vestigia agminis in castra pervenere. §21.35.6fessis taedio tot malorum nivis etiam casus occidente iam sidere Vergiliarum ingentem terrorem adiecit. §21.35.7per omnia nive oppleta cum signis prima luce motis segniter agmen incederet, pigritiaque et desperatio in omnium vultu emineret, §21.35.8praegressus signa Hannibal in promunturio quodam, unde longe ac late prospectus erat, consistere iussis militibus Italiam ostentat subiectosque Alpinis montibus Circumpadanos campos, §21.35.9moeniaque eos tum transcendere non Italiae modo sed etiam urbis Romanae; cetera plana, proclivia fore; uno aut summum altero proelio arcem et caput Italiae in manu ac potestate habituros. §21.35.10procedere inde agmen coepit iam nihil ne hostibus quidem praeter parva furta per occasionem temptantibus. §21.35.11ceterum iter multo, quam in ascensu fuerat, ut pleraque Alpium ab Italia sicut breviora ita adrectiora sunt, difficilius fuit.
바위 틈으로 굴러떨어졌던 몇몇 가축들도 행군의 발자국을 따라 진영에 도달했다.\n\n수많은 고난의 지겨움에 지쳐 있던 이들에게, 마침 플레이아데스 성단이 지는 계절이 된 탓에 내리기 시작한 눈마저 엄청난 공포를 더했다.\n\n모든 곳이 눈으로 뒤덮인 상황에서 동틀 녘에 군기가 움직이며 군세가 느릿느릿 나아가고, 모든 이의 얼굴에 나태함과 절망이 가득 차 있을 때,\n\n군기보다 앞서 나간 한니발은 멀고 넓게 전망이 확보되는 어떤 돌출부에서 병사들을 멈추게 한 뒤, 이탈리아와 알프스산맥 아래에 펼쳐진 포강 유역의 평원들을 보여주었다.\n\n그리고 그들에게 지금 넘고 있는 것은 이탈리아의 장벽뿐만 아니라 로마 시 자체의 성벽이며, 남은 길은 평탄하고 내리막길일 것이며, 한 번 혹은 많아야 두 번의 전투로 이탈리아의 요새이자 심장부를 손아귀와 권력 안에 쥐게 될 것이라고 말했다.\n\n그곳에서부터 군세가 전진하기 시작했으나, 이제는 적들마저 기회를 틈탄 소소한 도둑질 외에는 아무런 시도도 하지 않았다.\n\n하지만 이탈리아 쪽 알프스가 대개 거리가 짧은 만큼 그만큼 가파르기에, 내려가는 길은 올라올 때보다 훨씬 더 험난했다.
omnis enim ferme via praeceps, angusta, §21.35.12lubrica erat, ut neque sustinere se ab lapsu possent nec, qui paulum titubassent, haerere adfixi vestigio suo, aliique super alios et iumenta in homines occiderent.
거의 모든 길이 가파르고 좁으며\n\n미끄러워서, 미끄러지는 몸을 추스를 수도 없었고, 조금이라도 비틀거린 자들은 자신의 발자국이 있던 자리에 굳게 서 있을 수도 없었으며, 서로가 서로의 위로, 그리고 가축들이 사람 위로 넘어져 내렸다.