§1.1T. Pomponius Atticus, ab origine ultima stirpis Romanae generatus, perpetuo a maioribus acceptam equestrem obtinuit dignitatem.
티투스 폼포니우스 아티쿠스는 로마 가문의 가장 오래된 기원으로부터 태어나, 조상들로부터 대대로 물려받은 에퀴테스(기사)의 신분을 유지했다.
§1.2patre usus est diligente et, ut tum erant tempora, diti inprimisque studioso litterarum.
그는 근면하고, 당시의 시대적 상황에 비추어 부유하며, 무엇보다 학문을 사랑하는 아버지를 두었다.
hic, prout ipse amabat litteras, omnibus doctrinis, quibus puerilis aetas impertiri debet, filium erudivit.
이 아버지는 자신이 학문을 사랑했던 만큼, 소년 시절에 마땅히 전수되어야 할 모든 학식으로 아들을 교육했다.
§1.3erat autem in puero praeter docilitatem ingenii summa suavitas oris atque vocis, ut non solum celeriter acciperet quae tradebantur, sed etiam excellenter pronuntiaret.
또한 그 소년에게는 천성의 영특함 외에도 용모와 목소리의 지극한 아름다움이 있어서, 전수되는 바를 빠르게 이해할 뿐만 아니라 뛰어난 솜씨로 낭독하기까지 했다.
qua ex re in pueritia nobilis inter aequales ferebatur clariusque exsplendescebat, quam generosi condiscipuli animo aequo ferre possent.
이로 인해 그는 소년 시절에 동년배들 사이에서 명성을 떨쳤고, 가문이 좋은 동급생들이 평온한 마음으로 견뎌낼 수 없을 정도로 눈부시게 두각을 나타냈다.
§1.4itaque incitabat omnes studio suo, quo in numero fuerunt L. Torquatus, C. Marius filius, M. Cicero: quos consuetudine sua sic devinxit, ut nemo iis perpetua vita fuerit carior.
그리하여 그는 자신의 열의로써 동료들을 자극했는데, 그 무리 중에는 루키우스 토르콰투스, 아들 가이우스 마리우스, 마르쿠스 키케로가 있었다. 아티쿠스는 자신의 친교로 그들을 매우 굳게 결속시켰기에, 그들의 평생에 걸쳐 그 누구도 그들에게 아티쿠스보다 더 소중한 사람은 없었다.