§13.1Sic Eumenes annorum quinque et quadraginta, cum ab anno vicesimo, uti supra ostendimus, septem annos Philippo apparuisset, tredecim apud Alexandrum eundem locum obtinuisset, in eis unum equitum alae praefuisset, post autem Alexandri Magni mortem imperator exercitus duxisset summosque duces partim reppulisset, partim interfecisset, captus non Antigoni virtute, sed Macedonum periurio talem habuit exitum vitae.
이와 같이 에우메네스는 마흔다섯 살의 나이에 — 우리가 위에서 보여준 것처럼 스무 살 때부터, 7년 동안 필리포스를 시종했고, 알렉산드로스 밑에서 13년 동안 같은 지위를 유지했으며, 그 기간 중 1년은 기병대를 지휘했고, 알렉산드로스 대왕의 죽음 이후에는 장군으로서 군대를 이끌며 가장 위대한 장수들을 어떤 이들은 물리치고 어떤 이들은 죽였으나 — 안티고노스의 용맹에 의해서가 아니라 마케도니아인들의 배신에 의해 사로잡혀, 이와 같은 인생의 종말을 맞이했다.
§13.2in quo quanta omnium fuerit opinio eorum, qui post Alexandrum Magnum reges sunt appellati, ex hoc facillime potest iudicari, quod, quorum nemo
그에 대해 알렉산드로스 대왕 사후에 왕이라 불린 모든 이들의 존경이 얼마나 컸는지는 다음 사실로부터 가장 쉽게 판단할 수 있다.
§13.3Eumene vivo rex appellatus est, sed praefectus, eidem post huius occasum statim regium ornatum nomenque sumpserunt neque, quod initio praedicarant, se Alexandri liberis regnum servare, praestare voluerunt et hoc uno propugnatore sublato quid sentirent aperuerunt. huius sceleris principes fuerunt Antigonus, Ptolemaeus, Seleucus, Lysimachus, Cassandrus.
즉, 그들 중 누구도 에우메네스가 살아 있는 동안에는 왕이라 불리지 않고 총독이라 불렸으나, 그의 죽음 직후에 바로 그들 스스로가 즉시 왕의 복식과 칭호를 취했으며, 자신들이 처음에 공언했던 바, 즉 알렉산드로스의 자녀들을 위해 왕국을 보전하고 있다는 약속을 지키려 하지 않았고, 이 유일한 옹호자가 제거되자 자신들이 본심으로 무엇을 생각하고 있었는지를 드러냈다는 점이다. 이 범죄의 주동자는 안티고노스, 프톨레마이오스, 셀레우코스, 리시마코스, 카산드로스였다.
§13.4Antigonus autem Eumenem mortuum propinquis eius sepeliendum tradidit.
그러나 안티고노스는 죽은 에우메네스를 매장하도록 그의 친척들에게 넘겨주었다.
ii militari honestoque funere, comitante toto exercitu, humaverunt ossaque eius in Cappadociam ad matrem atque uxorem liberosque eius deportanda curarunt.
그들은 온 군대가 동행하는 가운데, 군대식의 명예로운 장례로 그를 묻었고, 그의 유골을 카파도키아에 있는 그의 어머니와 아내, 그리고 자녀들에게 이송하도록 조치했다.