§7.52.1Postero die Caesar contione advocata temeritatem cupiditatemque militum reprehendit, quod sibi ipsi iudicavissent quo procedendum aut quid agendum videretur, neque signo recipiendi dato constitissent neque ab tribunis militum legatisque retineri potuissent.
다음 날 카이사르는 집회를 소집하여 군사들의 경솔함과 전공에 대한 욕심을 꾸짖었다. 그들이 어디로 전진해야 할지 또는 무엇을 해야 할 것으로 보이는지를 스스로 판단했고, 회군 신호가 내려졌음에도 멈추지 않았으며, 군사 트리부누스들과 부관들에 의해서도 제지당할 수 없었기 때문이다.
§7.52.2Exposuit quid iniquitas loci posset, quid ipse ad Avaricum sensisset, cum sine duce et sine equitatu deprehensis hostibus exploratam victoriam dimisisset, ne parvum modo detrimentum in contentione propter iniquitatem loci accideret.
그는 지형의 불리함이 어떤 힘을 발휘하는지, 그리고 아바리쿰에서 자신은 어떻게 생각했는지를 설명했다. 당시 그는 지휘관도 기병도 없이 불시에 맞닥뜨린 적들을 두고서도, 지형의 불리함으로 인해 전투에서 단지 작은 피해라도 생기지 않도록 확실한 승리를 양보했던 것이다.
§7.52.3Quanto opere eorum animi magnitudinem admiraretur, quos non castrorum munitiones, non altitudo montis, non murus oppidi tardare potuisset, tanto opere licentiam arrogantiamque reprehendere, quod plus se quam imperatorem de victoria atque exitu rerum sentire existimarent;
진영의 방어벽도, 산의 높이도, 마을의 성벽도 그들을 막아 세울 수 없었던 그들의 정신의 위대함을 얼마나 감탄하든 간에, 자신들이 승리와 사태의 결과에 대해 사령관보다 더 많이 알고 있다고 생각하는 그들의 방자함과 오만함을 그만큼 비난한다고 말했다.
§7.52.4nec minus se ab milite modestiam et continentiam quam virtutem atque animi magnitudinem desiderare.
또한 군사에게는 용기와 정신의 위대함만큼이나 순종과 자제력이 요구된다고 덧붙였다。